Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και πρωτότυπες εμπνευσμένες ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Το όνομά μας είναι πλέον γνωστό στους εκδοτικούς κύκλους και είμαστε περήφανοι για το γεγονός ότι μέσα από του Moonlight Tales έχουν αναδειχτεί ιστορίες που τώρα, υπό εκδοτική στέγη πια, κοσμούν τα ράφια βιβλιοπωλείων.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

22 Νοε 2017

0 Ο Κυνηγός των Ευχών (Κεφάλαιο 10 - Μέρος 4ο)

Η Τόρθαϊ είχε βαφτεί κόκκινη από τις φωτιές των ακροβατών. Τα ρόδινα πέπλα των χορευτριών συμπλήρωναν το μωσαϊκό της γιορτινής ατμόσφαιρας με χάρη. Η Φιντέλμα και ο Όντραν γύρισαν πίσω και ανακατεύτηκαν στον κόσμο. Ο Γουάφ, ο Νιλς και η Ντέιλφ τους βρήκαν να περπατούν δίπλα ο ένας στον άλλον, με μια πρωτοφανή οικειότητα. Ο Όντραν χαμογελούσε, ενώ για πρώτη φορά μετά από χρόνια, τα μάτια του φαινόταν φωτεινά και ζωντανά.

2 Η Αιώνια Μάχη: Η Πτώση (Κεφάλαιο 2) REBOOT

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ

Βρισκόταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι και ονειροπολούσε τις στιγμές που πέρασε μαζί με την Αρετή, όταν ξαφνικά θυμήθηκε αυτό που του είχε πει ο φρουρός τού Αρίωνα. Εκεί που όλα πήγαιναν να φτιάξουν, εκείνος πάντα σχεδίαζε να κάνει κακό σε κάποιον, ώστε να έχει όλη την εξουσία και την δύναμη. Τελικά ο Νικόλας αποκοιμήθηκε παρακολουθώντας την πορεία του φεγγαριού στον έναστρο ουρανό. Στα όνειρα του τον επισκέφτηκε η Αρετή. Ήταν πιο όμορφη από ό,τι στην πραγματικότητα. Τα πάντα πήγαιναν τέλεια, η ζωή του, η ζωή μαζί με την Αρετή, ήταν όλα τόσο ήρεμα. Ώσπου το όνειρό του σκοτείνιασε από την εμφάνιση μιας τρομερής μορφής.

20 Νοε 2017

0 Διαμάντω, η κλέφτισσα (Κεφάλαιο 2-part 3)

«Μόνο τόσα καπετάνιε; Πες του να βάνει κι άλλα! Ξεβράκωτη μας τη δώνουνε;»
«Σώπα Βασίλω. Τόσα έχει τόσα δίνει. Κορμιά θα σμίξουμε, όχι λογάρι[1]… Και το κορίτσι μαθές είναι μάλαμα από μόνο του»
Η γυναίκα του στραβομουτσούνιασε και πήρε να μουρμουρά διάφορα, ενώ ο Νικήτας απτόητος στράφηκε πίσω στον μπάρμπα-Λια χαμογελώντας ικανοποιημένος.
«Να πεις στον Θοδωρή ότι με βρίσκει σύμφωνο. Κι όποτε του ’ναι βολετό, να ’ρθει να τα μιλήσομε. Είναι τιμή να συγγενέψω μαζί του»

0 Η Αναζήτηση (Κεφάλαιο 25)

Η Αγνή έπεσε στο χορτάρι βήχοντας έντονα. Η Ζωή είχε πιάσει το κεφάλι της και ήταν σε κατάσταση σοκ φωνάζοντας το όνομα του Σωτήρη, ενώ ο Άγγελος καθόταν και κοιτούσε, ανήμπορος να κουνηθεί, να μιλήσει η να κάνει οτιδήποτε. Μόλις συνήλθε, πήγε κοντά της και την έπιασε από τους ώμους.

17 Νοε 2017

5 Η Αιώνια Μάχη: Η Πτώση (Κεφάλαιο 1) REBOOT

ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΜΕΡΑ

Ο Λαγανάς ήταν ένα υπέροχο μικρό χωριό στην ανατολική πλευρά της Λέινορ, στο οποίο ζούσαν κυρίως αγρότες και κτηνοτρόφοι. Τα κτήρια του Λαγανά ήταν χτισμένα το καθένα με βάση το προσωπικό γούστο του ιδιοκτήτη, μα όλα είχαν μεγάλους κήπους, οι οποίοι έδιναν έναν ξεχωριστό τόνο στο χωριό, που το έκανε να διαφέρει από τα υπόλοιπα χωριά της Λέινορ. Το σχέδιο του χωριού ήταν περίπου κυκλικό. Στο κέντρο του δέσποζε μια τεράστια πλατεία, η οποία φιλοξενούσε πολλά είδη δέντρων και λουλουδιών. Ανάμεσα σε αυτά υπήρχαν λευκά, πέτρινα παγκάκια, που τα βράδια γέμιζαν με ερωτευμένα ζευγαράκια, λουσμένα στο  φως το φεγγαριού. Το ωραιότερο όμως  στολίδι του χωριού δεν ήταν τα λουλούδια, αλλά ο Καταράχης.

0 Άβατο: Ο Έκπτωτος (Κεφάλαιο 7/Μέρος Γ) - "Αποφάσεις"

Ο Κάτα έτρεχε όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Δεν ήθελε να αργήσει ούτε λεπτό παραπάνω. Από το βάθος ερχόταν ο ήχος των πυροβολισμών και των εκρήξεων. Ο πόλεμος είχε αρχίσει. Ο Σεϊχης είχε κάνει την αρχή στη Μέση Ανατολή έχοντας για πλάτες του την Αμερική. Αυτή αποτελούσε ίσως την πιο παράδοξη συμμαχία που είχε φτιαχτεί ποτέ. Απέναντί τους η Ευρώπη έστεκε παγωμένη λες κι όλοι οι Πρωθυπουργοί και Πρόεδροι καρτερούσαν στωικά τη μοίρα να τους χτυπήσει την πόρτα. Κανείς τους δεν αντέδρασε στη στρατοκρατία που επικρατούσε τους τελευταίους μήνες στις χώρες τους. Όλοι τους έμοιαζαν να αποδέχονται με κάποια μορφή εξαναγκασμού ετούτη την κατάσταση.

0 Ο Κυνηγός των Ευχών (Κεφάλαιο 10 - Μέρος 3ο)

Ο Γουάφ υποδέχτηκε στην σάλα την Φιντέλμα με ένα χαμόγελο και μια μεγάλη αγκαλιά. Στο χέρι του κρατούσε ένα μικρό διάφανο μπουκάλι.

16 Νοε 2017

0 H φόνισσα με τα τηγανόψωμα - Weekly Inspiration Boost


«Φαρμακούλα», η φόνισσα με τα τηγανόψωμα


Στο πρώτο επεισόδιο της νέας εκπομπής τού Moonlight Tales, "WTF φόνοι ανά τον κόσμο", ασχοληθήκαμε με την ιστορία που πάτησες να διαβάσεις.
Αν η ανάγνωση δεν είναι του στυλ σου ή αν θες να μάθεις τι έγινε στη συγκεκριμένη υπόθεση γρήγορα και περιληπτικά, πάτησε play.
Στο άρθρο θα βρεις διάφορα ονόματα, που δεν αναφέρθηκαν στην εκπομπή και περισσότερες δηλώσεις από τους εμπλεκόμενους, καθώς και φωτογραφίες.




Το Σάββατο 18 Ιανουαρίου η Μαρία Σαμπανιώτη πενήντα ενός ετών φεύγει από το σπίτι της στην οδό Κλεάνθους 20 στο Περιστέρι μαζί με την κόρη της, Ελισάβετ, πηγαίνοντας για ψώνια. Στο δρόμο αφήνει από μια λεκάνη ζύμη στις γειτόνισσές της, Ελένη Μουστοπούλου και Ειρήνη Κληματσά, πενήντα επτά και σαράντα έξι ετών αντίστοιχα. Οι δύο γυναίκες χρησιμοποιούν τη ζύμη για να φτιάξουν ψωμί και τηγανόψωμα και λίγες ώρες αργότερα βρίσκονται στο νοσοκομείο.

15 Νοε 2017

0 Faded Memories - "Ο άλλος μου εαυτός" (Διήγημα 10ο)


Όλα έγιναν γρήγορα. Τη μια στιγμή βρισκόμουν στο μαγαζί που δούλευα και την άλλη στεκόμουν ξαφνικά σε μια απέραντη, μυστηριώδη έκταση. Δεν ήξερα πώς και γιατί είχα βρεθεί εκεί, αλλά άρχισα να περπατάω ενστικτωδώς. Τα μάτια μου διέκριναν στο βάθος της έκτασης ένα σπίτι, το μόνο που υπήρχε σε εκείνο το περίεργο μέρος, πέρα από τα ψηλά φυτά που κουνιούνταν συνεχώς λόγω του έντονου αέρα. Σχεδόν μπορούσα να νιώσω το άγριο χορτάρι να γαργαλάει τα ξυπόλητά μου πόδια, ενώ τα μαλλιά μού έκρυβαν την όραση και τον πολυπόθητό μου στόχο. Να φτάσω σε εκείνο το περίεργο σπίτι.

1 Το γεράκι του Νότου (Κεφάλαιο 14) Απλός πολίτης

Τα μυστηριώδη μάτια αυτή τη φορά έμοιασαν χαμογελαστά, όταν ο Χριστόφορος χαμογέλασε προς την κατεύθυνσή τους.
        Εδώ και πέντε μέρες, που ο Χριστόφορος είχε πια συνέλθει για καλά, τον παρατηρούσαν για λίγες στιγμές, εκεί, στο κρεβάτι του, μα μόλις κοίταζε και εκείνος προς το παράθυρο, η «επισκέπτρια» εξαφανιζόταν βιαστική, προκαλώντας του μεγάλη απορία και περιέργεια.
        Δεν είχε σηκωθεί παρά ελάχιστες φορές, με συνεχή βοήθεια, για τα απολύτως απαραίτητα και μόνο. Τώρα, όμως, ήταν αποφασισμένος να σηκωθεί και να βγει έξω. Να περπατήσει και να τον χτυπήσει ο φρέσκος αέρας. Με τις φροντίδες των Φραγκιάδων και το καλό φαγητό, ένιωθε ήδη την αδυναμία του να φεύγει και το κορμί του να επουλώνει μία- μία τις πληγές του, κάνοντάς τον να νιώθει πολύ πιο γερός και αποφασισμένος να προσπαθήσει να πετύχει το στόχο του, για τον οποίο και έκανε όλα αυτά εξ αρχής.

6 Χωρίς Ίχνη (Διήγημα)

Το πρωινό μου ξεκίνησε από το χτύπημα της πόρτας. Ο ήχος του κουδουνιού δεν είναι ένας καλός τρόπος για να αρχίζεις τη μέρα σου. Το στοματικό είναι. Δυστυχώς εδώ και κάποιους μήνες δεν υπήρχε η πιθανότητα στοματικού στο δικό μου πρωινό˙ το πολύ ένας άβολος καφές στιγμής σε μια μισοσπασμένη κούπα και έξω απ’ την πόρτα. Δε λέω ότι με ενοχλούσε, απλά λέω ότι θα προτιμούσα τη γλώσσα κάποιου ανάμεσα στα πόδια μου.

14 Νοε 2017

0 Συνέντευξη με τον Ανδρέα Μιχαηλίδη

Όλα αρχίζουν ένα καλοκαίρι περασµένο. Σ’ ένα ακρογιάλι της Χίου, γύρω από µια φωτιά, ακούγεται µια ιστορία.
Ένας εφιάλτης γεννιέται, ένας παραµυθάς ξυπνά και παίρνει το µακρύ δρόµο προς τις ιστορίες.
Από τις κρυφές γωνιές της πόλης, µέσα από τη Γη του Ονείρου, φτάνει στη βαθιά σπηλιά. Εκεί ένα αµόνι τραγουδά το τότε και το τώρα, σαν το πλησιάζουν µε πρόθεση τα χέρια του τεχνίτη.
Μια ιστορία θα µείνει ξεχασµένη κι από ένα γκρίζο µαχαίρι θα φιλιώσουν το παρελθόν µε το παρόν.
Ο παραµυθάς πατά εκεί που ο χρόνος δαγκώνει την ουρά του, το ταξίδι τελειώνει εκεί που άρχισε κι όλα έχουν αλλάξει, σαν τις ιστορίες από στόµα σε στόµα...
«Όλα όσα μας συμβαίνουν, 
μόλις περάσει η στιγμή τους, 
είναι απλά ιστορίες,
τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο».

10 Νοε 2017

0 Παίζοντας με το μέλλον (Κεφάλαιο 1)

Το μέλλον
Θεσσαλονίκη, Χριστούγεννα 201
Λένα: Έλα πάμε να πιούμε καφέ και να μας πουν το μέλλον.
Έρη: Τρελάθηκες; Πιστεύεις σε αυτά;
Λένα: Ο τύπος είναι εξαιρετικός. Έχει μια σπάνια ταρώ και έχει και το χάρισμα. Είναι βλέπεις και από την Αίγυπτο. Εμένα μου έχουν βγει όλα.
Έρη: Και εγώ είμαι από την Σμύρνη. Τι σημαίνει αυτό; Ότι έχω το χάρισμα;
Λένα: Πάμε και θα δεις.

0 Τιμωρημένος και από τους Δύο Κόσμους (Κεφάλαιο 24) Μπερδέματα

«Μαμά! Μπαμπά!» φώναζε η Φρειδερίκη, χωρίς να απαντηθεί από κανέναν. «Μα-μά! Μπαμπά!» συνέχισε να επιμένει.
«Κανένας δε σε σώζει από τα χέρια μου!» της είπε η Δεύτερη, χαστουκίζοντας την.
          Η Φρειδερίκη ήθελε να ξαπλώσει στο έδαφος σε εμβρυακή στάση και να βάλει τα κλάματα από τη κούραση και τα νεύρα. Δεν άντεχε άλλο. Ο συγκεκριμένος πόλεμος, της έμοιαζε ατελείωτος, ενώ μόλις είχε αρχίσει. Της ήταν αδύνατον να νικήσει, τον ίδιο της τον εαυτό. Πολλές φορές παίνευε τον εαυτό της, για το πόσο δυνατός και υπέροχος είναι. Τη συγκεκριμένη στιγμή ευχόταν να ήταν μία αδύναμη κοπελίτσα, με αγαπημένο χόμπι τη συλλογή γραμματοσήμων. Ο συνειρμός της την έκανε να θυμηθεί, ότι πράγματι κάποτε ξεκίνησε να μαζεύει γραμματόσημα, αυτοκόλλητα, κόλλες αλληλογραφίας...

0 Η νύχτα που ο Παράδεισος έπεσε (Κεφάλαιο 26)

Damians POV

Ήμουν με τα μούτρα χωμένος στο βιβλίο μου και δεν άκουσα την φωνή του Τζέικ που μου εφιστούσε την προσοχή. Ήμουν τόσο αποροφημμένος και ρουφούσα όλες τις πληροφορίες που μπορούσα να πάρω όταν άκουσα τον Τζέικ να ουρλιάζει το όνομά μου. Η Λιλιάνα κουνήθηκε δίπλα μου στο κρεβάτι ενοχλημένη αλλά δεν ξύπνησε. Γύρισε πλευρό και ακούμπησε το ζεστό χέρι της στην κοιλιά μου όπως ήμουν καθιστός μπλοκάροντας την επίθεση μου στον Τζεικ με το σπαθί μου προτεταγμένο προς το μέρος του.

9 Νοε 2017

1 To Πηγάδι της Κολάσεως - Weekly Inspiration Boost



Η πύλη της Κολάσεως

Οι σκεπτικιστές και οι φιλόσοφοι είναι πλέον πεπεισμένοι ότι δεν υπάρχει άλλη Κόλαση πέραν αυτής που εδρεύει στα μύχια της ψυχής του ανθρώπου, δεν είναι όμως λίγοι, αυτοί που διαφωνούν μαζί τους, επιλέγοντας να πιστέψουν στην κυριολεκτική ύπαρξη του Άδη. Επιπρόσθετα, υπάρχει κι εκείνη η μερίδα ανθρώπων, που ισχυρίζεται ότι η Κόλαση δεν είναι απλά ένας τόπος υπαρκτός, αλλά ότι έχει ήδη ανακαλυφθεί από τον άνθρωπο, όταν κάπου, κάποτε του φανερώθηκε παρασύροντας τον στα σπλάχνα της. 

8 Νοε 2017

10 Η Αιώνια Μάχη: Η Πτώση (Εισαγωγή) REBOOT

Το σώμα της πονούσε απίστευτα. Ο άγγελος γελούσε, καθώς την πλησίαζε ήρεμα, δίχως να βιάζεται. Είχε υπερεκτιμήσει τη Δύναμή της. Οι αποφάσεις της υπήρξαν όλες λάθος και η τελευταία, ίσως της στοίχιζε τη ζωή.

0 Διαμάντω, η κλέφτισσα (Κεφάλαιο 2-part 2)

Ο εύσωμος άντρας, που τα γηρατειά ήδη άρχιζαν να βαραίνουν τις πλάτες του, βάδιζε αργά στον ανώμαλο χωματόδρομο της Τριπύλας στηριζόμενος στο μπαστούνι του. Κάθε τόσο σταματούσε για να σφουγγίσει απ’ το μέτωπο τον ιδρώτα του και να ρωτήσει τους περαστικούς κατά που έπεφτε το σπίτι των Μπουχαναίων. Εν τέλει έφτασε έξω απ’ την πόρτα τους και χτύπησε μια δυο φορές το ξύλο με το χέρι του. Του άνοιξε η Δέσπω, η οποία ξαφνιάστηκε βλέποντας τον άγνωστο μπροστά της.

1 Ο Κυνηγός των Ευχών (Κεφάλαιο 10 - Μέρος 2ο)

Η Φιντέλμα είχε μείνει πια μόνη της στον πύργο του άρχοντα Νιλς. Η Ντέιλφ είχε γυρίσει στο σπίτι της με τους θείους της, και παρόλο που την επισκεπτόταν συχνά, οι λίγες ώρες που έμενε μόνη της ήταν σκέτο μαρτύριο. Εκείνη την ημέρα είχε αποφασίσει να περιπλανηθεί στα δωμάτια του πύργου, παρακινημένη από την πλήξη της.