Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και πρωτότυπες εμπνευσμένες ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Το όνομά μας είναι πλέον γνωστό στους εκδοτικούς κύκλους και είμαστε περήφανοι για το γεγονός ότι μέσα από του Moonlight Tales έχουν αναδειχτεί ιστορίες που τώρα, υπό εκδοτική στέγη πια, κοσμούν τα ράφια βιβλιοπωλείων.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

23 Ιουν 2016

0 Παιχνίδι Εμπιστοσύνης "Level 2" (Κεφάλαιο 2)


Η Ζωή εδώ τελείωσε για τον Ρικ. Η πόρτα του έρωτα κλείνει για πάντα στην καρδιά του. «Θα είσαι για πάντα η μοναδική μου γυναίκα…» με καυτά δάκρυα στα μάτια, ο Ρικ δίνει τον απόλυτα συγκινητικό επικήδειο λόγο μπροστά στον τάφο της Ζωής στο νεκροταφείο, όπου έχει μαζευτεί το μισό χωριό. Η Ζωή δολοφονήθηκε πριν δύο βράδια στο σπίτι της, στο Άντισον, Ιλινόις. «Θα βρω τον ένοχο, ακόμα κι αν χρειαστεί μια ολόκληρη ζωή για να τιμωρηθεί αυτό το κτήνος. Σ’ αγαπάω, Ζωή… για πάντα θα σ’ αγαπάω και με την μνήμη σου θα προχωράω, μισός, ατελής…μόνος» λέει και τον λόγο του διακόπτει το μεγάλο ξέσπασμα της γιαγιάς Πόλυ, την όποια αγκαλιάζει ο εξίσου συντεθλιμμένος Ντάνι. Ο Ρικ τελείωσε και έριξε μια χούφτα χώμα στο φέρετρο προτού κατεβεί στη γη.


Όταν τελείωσε η λειτουργία, η μητέρα του Ρικ, η Λαρίσα, πήγε και τον αγκάλιασε αμέσως και εκείνος έμεινε στην αγκαλιά της για αρκετά λεπτά προτού αρχίσουν κι οι υπόλοιποι καλεσμένοι να τον πλησιάζουν για να μοιραστούν τα συλλυπητήρια τους. «Η θεία Μέρεντιθ δεν πρόλαβε να έρθει, αγάπη μου, είναι στην Αυστραλία, αλλά ήθελε να ξέρεις ότι λυπάται πολύ κι αυτή» του είπε η Λαρίσα και ο Ρικ έγνεψε με κατανόηση.

Ανάμεσα στους καλεσμένους εμφανίστηκε και μια γνώριμη γυναίκα που είχε να τη δει πολύ καιρό ο Ρικ, την Κάρα Λετούρ, δημιοσιογράφος στο Ιλινόις Illustrated , η οποία πλέον είναι διευθύντρια στο περιοδικό, μετά τις αποκαλυπτικές της έρευνες που έκαναν θραύση όλα αυτά τα χρόνια. «Κάρα…» ψιθυρίζει ο Ρικ, σαν να είδε φάντασμα μπροστά του, και την αγκάλιασε αμέσως. «Ρικ, λυπάμαι τόσο πολύ, όταν έφτασαν τα νέα στο γραφείο μου, δεν μπορούσε να το πιστέψω! Η Ζωή ήταν καταπληκτική κοπέλα και πέρασε πολλά…» λέει η Κάρα και τον ξαναγκαλιάζει. «Σε ευχαριστώ τόσο πολύ που ήρθες, Κάρα» της λέει και αυτή του χαμογελάει συμπονετικά. «Μπορεί να χαθήκαμε με τον καιρό, αλλά μας συνδέουν πολλά, Ρικ. Και τώρα με τον χαμό αυτό, θα πρέπει να κάνουμε τα πάντα για να βρούμε τους ενόχους» του λέει η Κάρα, αποφασισμένη.

Έξι άυπνα βράδια περάσανε, ο Ρικ μελετούσε κάτι δικογραφίες όπως πάντα αλλά στον καναπέ αυτή τη φορά. Το δωμάτιό του είναι ακόμα υπό κράτηση στοιχείων από τους αστυνομικούς που έρχονται κάθε μέρα για να ερευνούν νέα ίχνη. Το βλέμμα του Ρικ χάνεται για λίγο από τα χαρτιά και αναλογίζεται τη ζωή που πέρασε με την αγαπημένη του. Τότε μπαίνει ο Ντάνι στο σπίτι με την Ντρου κρατώντας 3 πίτσες. Κάθονται στο σαλόνι στον άλλον καναπέ και ανοίγουν τα κουτιά.

«Έλα, Ρικ, πήραμε και για σένα πίτσα» λέει ο Ντάνι και αμέσως αρπάζει ένα κομμάτι. «Ευχαριστώ, Ντάνι, αλλά δεν πεινάω καθόλου, βάλτην στο ψυγείο για αύριο για να έχεις» λέει ο Ρικ χωρίς καν να τον κοιτάξει στα μάτια. «Ρικ…πρέπει να τρως κάτι, θα πάθεις τίποτα» του λέει ο Ντάνι. «Μου φερε η γιαγιά σούπα το μεσημέρι, έφαγα λίγο» λέει ο Ρικ κι ο Ντάνι κοιτάει την Ντρου, ανήσυχος. «Ρικ, η γιαγιά Πόλυ έχει να έρθει τρεις μέρες στο σπίτι. Δεν είσαι καλά…» του λέει και χτυπάει το κουδούνι. «Ανοίγω εγώ» λέει η Ντρου και ανοίγει, είναι η Κάρα, κρατώντας ένα κουτί σοκολατάκια και λουλούδια.

«Γεια…είναι ο Ρικ εδώ;» ρωτάει η Κάρα και περνάει μέσα. «Κάρα, τι ωραία έκπληξη, πώς κι από δω;» ρωτάει ο Ρικ και ανασηκώνεται αμέσως. «Σε έπαιρνα στο κινητό σου αλλά ήταν κλειστό. Ήθελα να δω τι κάνεις, πώς είσαι…» λεει η Κάρα και κάθεται στην πολυθρόνα. «Πίτσα;» προσφέρει ο Ντάνι με γεμάτο το στόμα. «Κάνω δίαιτα, ευχαριστώ» απαντάει η Κάρα. «Το κινητό μου; Έχω ξεχάσει τελείως να το φορτίσω» λέει ψάχνοντας το κάτω από τα μαξιλάρια. «Η κατάσταση είναι τραγική» λέει ο Ντάνι κι η Κάρα ξεροβήχει, αμήχανα.

«Ρικ, έκανα μια μικρή έρευνα πάνω στην υπόθεση της δολοφ…του εγκλήματος τέλοσπαντων, και…ανάμεσα στις φωτογραφίες της αστυνομίας διέκρινα ένα σύμβολο ενός κόκκινου ήλιου, μικροσκοπικού, ανάμεσα στα γράμματα του τοίχου του δωματίου» λέει η Κάρα και οι άλλοι κοιτούν με έκπληξη. «Ξέρεις πολύ καλά τι είναι ο ήλιος, σωστά; Το σύμβολο των γκάνγκστερς του Άντισον» λεει η Κάρα, δείχνοντας στον Ρικ την φωτογραφία στο κινητό της. «Στείλτο στους αστυνομικούς…» λέει ο Ρικ, χωρίς πολλή ζωντάνια και γεμάτος νεύρα.  

«Δεν θα κάνεις εσύ κάτι;» ρώτησε η Κάρα κι ο Ντάνι πετάγεται «Ήρθε ένα χαρτί στο σπίτι από την αστυνομία για να πάει για κατάθεση. Αλλά ο Ρικ ούτε καν πήρε τηλέφωνο να επιβεβαιώσει ότι θα πάει» λέει ο Ντάνι κι ο Ρικ τον κοιτάει, θυμωμένος. «Κάθομαι ακριβώς εδώ, δεν χρειάζεται να αναφέρεσαι σε μένα σαν να μην υπάρχω! Θα πάρω τηλέφωνο αύριο. Ευχαριστώ, Κάρα, αλλά δεν θέλω να ασχοληθείς άλλο, πραγματικά» λέει ο Ρικ και βγαίνει στην σκοτεινή πίσω αυλή του σπιτιού να κάνει ένα τσιγάρο. «Προσπάθησε, σε παρακαλώ να τον πιέσεις. Ξέρω ότι είναι πολύ δύσκολο» λέει η Κάρα στον Ντάνι προτού φύγει.


Ο Ρικ κοιτάει τον ουρανό, και τα φώτα από τα άλλα σπίτια τριγύρω και τα μάτια του υγραίνονται πάλι. «Έχεις δίκιο, Ζωή…» ψιθυρίζει στον εαυτό του και πετάει με θυμό τη γόπα στο πλακάκι της αυλής και παίρνει μια βαθιά ανάσα. «Ο ένοχος βρίσκεται ανάμεσά μας. Δεν με νοιάζει αν είναι ολόκληρη συμμορία ή ολόκληρο το χωριό…θα πληρώσουν πολύ ακριβά για τον πόνο που προκάλεσαν. Στο υποσχέθηκα μία και θα το κάνω» λέει, κουνώντας το κεφάλι και έκατσε στον κουνιστό καναπέ κήπου που είχαν αγοράσει μαζί και αποκοιμήθηκε με τις ατελείωτες αναμνήσεις που είχε μαζί της. 

Stavros Aivalis

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου