Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και πρωτότυπες εμπνευσμένες ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Το όνομά μας είναι πλέον γνωστό στους εκδοτικούς κύκλους και είμαστε περήφανοι για το γεγονός ότι μέσα από του Moonlight Tales έχουν αναδειχτεί ιστορίες που τώρα, υπό εκδοτική στέγη πια, κοσμούν τα ράφια βιβλιοπωλείων.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

15 Ιουλ 2016

5 Μην το λες, δείξ’ το: Ο χρυσός κανόνας της συγγραφής.



Συνήθως οι νέοι συγγραφείς δεν αντιλαμβάνονται τη διαφορά ανάμεσα στο «λέω» και στο «δείχνω» και αυτό φαίνεται στα κείμενά τους. Πρόκειται όμως για έναν από τους βασικότερους κανόνες της συγγραφικής τέχνης και αν τον ακολουθήσετε, θα αλλάξει για πάντα τον τρόπο που γράφετε.


Ένα πολύ χαρακτηριστικό συνήθειο των νέων συγγραφέων είναι να λένε/να δηλώνουν/να αφηγούνται πράγματα στον αναγνώστη, αντί να του τα δείχνουν. Ενδεχομένως αυτό να οφείλεται στον φόβο τους πως ο αναγνώστης δε θα αντιληφθεί κάποια πράγματα ή στο ότι δεν τους έχει δοθεί η ευκαιρία να τα δείξουν και θεωρούν πως πρέπει ο αναγνώστης να τα γνωρίζει, έστω και αν του τα δώσουν στεγνά στο πιάτο. Φυσικά υπάρχουν και οι περιπτώσεις που απλά δεν αντιλαμβάνονται τη διαφορά επιπέδου που δημιουργεί η χρήση αυτού του πολύ απλού, αλλά βασικού κανόνα της συγγραφικής τέχνης: 
«Μην το λες, δείξ’ το». 

Ή όπως είναι γνωστό στο εξωτερικό: 
«Show, dont tell».



Για παράδειγμα, βλέπουμε συχνά: «Η Μαρία είναι τρελά ερωτευμένη με τον Γιώργο». Και με αυτή τη δήλωση ο συγγραφέας θεωρεί ότι εξασφάλισε την κατανόησή μας ως προς τα συναισθήματα της Μαρίας. Όχι! Όχι! Και... Όχι!
Ο αναγνώστης δεν ανοίγει το βιβλίο για να του πεις κάποια πράγματα, το ανοίγει για να τα ζήσει. Δε θέλει δηλώσεις τύπου: «ο Γιάννης είναι τσιγγούνης», «η Ρίτα λατρεύει τη σοκολάτα».

Αντί να πεις πως η Μαρία είναι ερωτευμένη με τον Γιώργο, φέρε τους στον ίδιο χώρο και άσε τα συναισθήματα και τις αντιδράσεις της να μιλήσουν. Ο αναγνώστης δεν είναι χαζός, ξέρει τι σημαίνει το γρήγορο καρδιοχτύπι, οι πεταλούδες στο στομάχι, το να μην μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από κάποιον, το να χάνεις τα λόγια σου μπροστά του και άλλα τέτοια (φαντασία έχετε). Και σίγουρα προτιμά να ζήσει τον έρωτα της Μαρίας παρά τη στεγνή δήλωση του αφηγητή για τα συναισθήματά της. Έτσι ταυτίζεται μαζί της και τη συμπονά. Θα μου πεις, μπορείς να βάλεις και τα δύο. Λοιπόν, ποιος ο λόγος να πεις «η Μαρία είναι ερωτευμένη με τον Γιώργο», όταν υπάρχει μια (και παραπάνω…) σκηνή που το αποδεικνύει; Είναι απλώς μια περιττή δήλωση. 


Ο κανόνας ισχύει και στην περίπτωση που μιλάς για δευτερεύοντες χαρακτήρες. Όταν η Μαρία θα πέσει πάνω στον Γιάννη αρκεί μια σκηνή, όπου η Μαρία ή κάποιος του ζητά λεφτά. Η αρνητική αντίδραση του Γιάννη θα μας δώσει το πλαίσιο, το οποίο μπορεί ενδεχομένως να συμπληρωθεί από κάποια ανάμνηση της Μαρίας που θα προσφέρει στους αναγνώστες την απόδειξη πως αυτό δεν είναι τυχαίο συμβάν, αλλά πως ο Γιάννης, π.χ., «έχει περισσότερα καβούρια στις τσέπες από ότι ο Σκρουτζ».

Και όταν σε κάθε συνάντηση της Μαρίας με την κολλητή της, τη Ρίτα, εκείνη βγάζει από την τσάντα της και μια σοκολάτα, ο αναγνώστης όχι μόνο θα πιάσει το νόημα, αλλά θα απολαύσει περισσότερο το γεγονός ότι ανακάλυψε/παρατήρησε μόνος του αυτή την αδυναμία της Ρίτας, από το να του είχες επισημάνει εσύ την πληροφορία την πρώτη φορά που ο συγκεκριμένος χαρακτήρας έκανε την εμφάνισή του.  



Όπως βλέπεις υπάρχουν πολλοί και διαφορετικοί τρόποι για να περάσεις στους αναγνώστες αυτό που θέλεις.
Για να μην παρεξηγηθώ, δε σου απαγορεύει κανείς να πεις ότι η Μαρία είναι ερωτευμένη, ο Γιάννης τσιγγούνης και η Ρίτα λαίμαργη, αλλά μη θεωρήσεις πως αυτό είναι αρκετό για τον αναγνώστη. Αντιλαμβανόμαστε τον χαρακτήρα των ανθρώπων παρατηρώντας τους, άσε λοιπόν τους ίδιους τους ήρωες σου, τα λόγια και τις πράξεις τους, να δείξουν στο κοινό την αληθινή φύση τους. Σκοπός είναι να δημιουργήσεις στους αναγνώστες εικόνες και εμπειρίες, ώστε να βιώσουν την ιστορία και όχι απλά να τη μάθουν, να γνωρίσουν και να ταυτιστούν με τους ήρωες και όχι απλά να ακούσουν για αυτούς.



Μην το λες, δείξ’ το.

Κράτησέ τον κανόνα στο μυαλό σου και κάθε φορά που γράφεις αναρωτήσου: «Πώς θα μπορούσα να το δείξω αυτό;» Με τον καιρό και την εξάσκηση θα αρχίσει να σου βγαίνει αυθόρμητα.

Εύχομαι να βρήκατε ενδιαφέρον και βοηθητικό το άρθρο. Περιμένω τα σχόλια ή τις απορίες σας, για να συζητήσουμε τις εμπειρίες σας.
Εύχομαι καλή και δημιουργική συνέχεια σε όλους!

Μαρία Μουστοπούλου




Χάρη στη μεγάλη αγάπη και υποστήριξη που έχετε δείξει στη στήλη συγγραφικά άρθρα, την επιθυμία σας να μαθαίνετε όλο και περισσότερα, αλλά και την ανάγκη μας να σας παρέχουμε όσο το δυνατόν περισσότερη και καλύτερης ποιότητας βοήθεια και καθοδήγηση στο συγγραφικό σας ταξίδι, η ομάδα του Moonlight Tales σε συνεργασία με τις Εκδόσεις iWrite δημιούργησε το Scripta Manent. Ένα εργαστήρι δημιουργικής γραφής που εστιάζει στην ανάδειξη και στην ανάπτυξη του προσωπικού στιλ του κάθε σπουδαστή, ώστε μετά το πέρας των μαθημάτων να είναι έτοιμος να σταθεί με θάρρος και με αυτοπεποίθηση στον εκδοτικό χώρο.



Αν ενδιαφέρεστε για πιο εντατική δουλειά, ώστε να ξεδιπλώσετε όλα τα μυστικά της συγγραφικής τέχνης, το Scripta Manent σας περιμένει για να τα αποκαλύψουμε μαζί. 
Βρείτε μας και στο Facebook.


5 σχόλια:

  1. Τώρα νιώθω πολύ χαζός που όλα τα «έλεγα».
    Αυτό το άρθρο με βοήθησε πραγματικά να καταλάβω την διαφορά. Και όντως δεν είναι ωραίο να τα λες όλα. Σε ευχαριστώ πολύ για την βοήθεια! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μην είσαι σκληρός με τον εαυτό σου. Πολλοί συγγραφείς (βάζω και τον εαυτό μου μέσα) κάνουμε το ίδιο λάθος στα πρώτα μας βήματα. Αυτός ο κανόνας είναι μια από εκείνες τις μικρές λεπτομέρειες που θα κάνουν τη μεγάλη διαφορά στο κείμενό μας. Μερικές φορές απλά χρειαζόμαστε λίγη βοήθεια, για να συνειδητοποιήσουμε κάποια πράγματα. Χαίρομαι που σε βοήθησα να ξεδιαλύνεις αυτό το κομμάτι και εύχομαι να δεις και εσύ τη διαφορά στο έργο σου :)

      Διαγραφή
  2. Μπράβο Μαρία! Ήσουν απόλυτα κατανοητή και κατατοπιστική! Όπως κάθε φορά, βοήθησες πολύ! Σ'ευχαριστούμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή