Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και πρωτότυπες εμπνευσμένες ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Το όνομά μας είναι πλέον γνωστό στους εκδοτικούς κύκλους και είμαστε περήφανοι για το γεγονός ότι μέσα από του Moonlight Tales έχουν αναδειχτεί ιστορίες που τώρα, υπό εκδοτική στέγη πια, κοσμούν τα ράφια βιβλιοπωλείων.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

26 Σεπ 2016

0 Your Authentic News (Διήγημα)



Στείλτε μας την δική σας ιστορία στο
yourauthenticnews@outlook.com.gr



Όχι, ο Ευθύμης Ευγενίδης δεν έχει την καλύτερη σχέση με το γραπτό λόγο ούτε ποτέ ενδιαφέρθηκε να δημοσιεύσει κάποιο άρθρο σε κάποια εφημερίδα.
Ο Ευθύμης είναι ταλαντούχος μαρμαροτεχνίτης, πρώτος ξάδερφος μου και έχει φιλικές σχέσεις με τους περισσότερους εργαζόμενους της διαδικτυακής μας εφημερίδας.
Πριν λίγες μέρες επικοινώνησε μαζί μου και μου ζήτησε να δημοσιεύσουμε στο επόμενο μας τεύχος ένα κείμενό του.
Η έκπληξή μου μεγάλωσε όταν διάβασα το κειμενάκι του, στο οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ καταγγέλλει ότι εδώ και περίπου έναν χρόνο βρίσκεται υπό καθεστώς  κρατικής παρακολούθησης…
Τα υπόλοιπα θα τ΄ αφήσω να σας τα διηγηθεί ο ίδιος.
Εγώ απ’ την πλευρά μου θα ήθελα απλώς να εκφράσω τη χαρά μου που η περιπέτεια της υγείας του είχε αίσιο τέλος και είναι πάλι κοντά μας γερός.

Πέτρος Καρατζόπουλος
Αρχισυντάκτης AUTHENTIC NEWS

Στην Αγκαλιά Του Μεγάλου Αδελφού
Του Ευθύμη Ευγενίδη

Απαιτείται δικαστική εντολή για να ξεκινήσει η παρακολούθηση ενός πολίτη από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες; Με ποια κριτήρια επιλέγεται ο στόχος παρακολούθησης; Πρέπει να υπάρχουν αξιόπιστες ενδείξεις ότι διέπραξε ή ότι σκοπεύει να διαπράξει μια εγκληματική πράξη ή απλώς η υπαγωγή του σε μια πολιτική ή θρησκευτική ομάδα μπορεί να είναι αρκετή για να βρεθεί κάτω από το αδιάκριτο βλέμμα του μεγάλου αδερφού;
Αυτές είναι μόνο κάποιες από τις ερωτήσεις που αν και καμιά φορά περνούσαν από το μυαλό μου ποτέ δεν μπορώ να πω ότι με απασχόλησαν πραγματικά μέχρι την στιγμή που αναπάντεχα έγινα αντικείμενο παρακολούθησης.
Τώρα το πώς έφτασα σε αυτό το σημείο είναι μια ενδιαφέρουσα ιστορία την οποία σκοπεύω να μοιραστώ μαζί σας:

Ο κύριος με τ’ άσπρα ρούχα μου ξεκαθάρισε ότι είχα οχτώ με δώδεκα στην καλύτερη περίπτωση μήνες ζωής.
Η βία της ασθένειας που με βασάνιζε γινόταν μέρα με την μέρα όλο και πιο έντονη. Έχανα συνεχώς κιλά και βασανιζόμουν από έντονους πόνους σε ολόκληρο το σώμα μου.
Μια από αυτές τις μέρες εμφανίστηκε στη ζωή μου η Νέμι.
Χτύπησε την πόρτα, με ενημέρωσε ότι εργάζεται για λογαριασμό της Greenpeace, μου παρουσίασε περιληπτικά το έργο της οργάνωσης και με ρώτησε εάν ήθελα να υποστηρίξω το έργο αυτό με μια μικρή μηνιαία συνδρομή.
Εγώ δέχθηκα και αυτή έγινε μια καλή φίλη που με συντρόφευσε τους επόμενους οχτώ μήνες μέχρι που μια μέρα έτσι ξαφνικά όπως ήρθε, έτσι ξαφνικά έφυγε χωρίς να μου δώσει καμία εξήγηση.
Λίγες μέρες μετά το φευγιό της είχα μια απρόσμενη επίσκεψη… Δύο άντρες της ασφάλειας ήθελαν να μου κάνουν κάποιες ερωτήσεις σχετικά με την Νέμι…
Με ρώτησαν εάν είχαμε ερωτική  σχέση, εάν πήγα ποτέ στο σπίτι της, εάν είχα γνωρίσει τους γονείς της ή κάποιον γνωστό της, εάν παρατήρησα κάτι το ασυνήθιστο στην συμπεριφορά της και εάν μου είχε ποτέ μιλήσει για το παρελθόν της.
Σε όλες τους της ερωτήσεις απάντησα αρνητικά. Η Νέμι ήταν ένας γρίφος. Όσες φορές προσπάθησα να μάθω κάτι παραπάνω γι’ αυτήν κατευθείαν κομψά και όμορφα μου το έκοβε. Δε μου άρεσε καθόλου βέβαια αυτό, αλλά μου άρεσε πολύ η παρέα της και έτσι συμβιβάστηκα με την επιθυμία της.
Την άλλη μέρα με επισκέφθηκαν ξανά και μου έκαναν κάποιες ερωτήσεις που μόνο αστείες μπορώ να τις χαρακτηρίσω.
Ήθελαν να μάθουν εάν την είχα δει ποτέ να κοιμάται, να τρώει ή να πίνει…
Αφού συγκράτησα ένα γελάκι που προσπάθησε να βγει, συγκρότησα τη σκέψη μου και διαπίστωσα ότι δεν μου ερχόταν κάποια στιγμή που να την θυμάμαι να τρώει ή να πίνει. Βέβαια αυτό δεν είναι παράλογο καθώς δεν συγκατοικούσαμε, παρά μόνο ερχόταν δύο τρείς φορές την βδομάδα για λίγο να με δει. Ε αυτές τις φορές που με επισκεπτόταν δεν ήθελε να φάει ή να πιεί κάτι. Όσον αφορά τον ύπνο ποτέ δεν κοιμήθηκε σε μένα οπότε και εδώ απάντησα αρνητικά.
Όμως τα παράξενα σ΄ αυτήν την επίσκεψη  δεν τελείωσαν εδώ… Λίγο πριν φύγουν ο ένας από τους δύο πήρε στα χέρια του το Μονόγραμμα του Ελύτη που το είχα πάνω στο τραπεζάκι του σαλονιού και αφού το ξεφύλλισε λίγο άρχισε ν΄ απαγγέλνει :




Επειδή το αδοκίμαστο και το απ’ αλλού φερμένο 
Δεν τ’ αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ’ ακούς 
Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου 

Να μιλώ για σένα και για μένα

Αφού τελείωσε την απαγγελία, μου είπε για ακόμη μια φορά ότι δεν εκκρεμεί ένταλμα σύλληψης για την Νέμι, αλλά ότι για την δική της ασφάλεια πρέπει να βρεθεί το συντομότερο δυνατόν και αν έχω κάποιο στοιχείο που μπορεί να τους οδηγήσει σ΄ εκείνη να τους το δώσω. Τους εξήγησα ότι και εγώ την αναζητώ και ότι δυστυχώς δεν μπορώ να τους βοηθήσω. Φύγανε και μ’ άφησαν πραγματικά σαστισμένο. Σε καμιά περίπτωση όταν ξύπνησα δε θα μπορούσα να φανταστώ ότι ένας άνδρας της ασφάλειας θ’ απάγγελνε Ελύτη στο καθιστικό μου.
Από τότε έχει περάσει ένας χρόνος. Είμαι απόλυτα υγιής και δε νομίζω ότι χρειάζεται να διευκρινίσω ότι έχω υποβάλει μήνυση εναντίον εκείνου του γιατρού που έκανε την τόσο λανθασμένη διάγνωση, ωστόσο δυστυχώς άλλοτε διακριτικά και άλλοτε αδιάκριτα παρακολουθούμαι… Έχω βάσιμες υποψίες ότι ο προσωπικός μου υπολογιστής δεν είναι και τόσο προσωπικός όπως επίσης και ότι οι προσωπικές μου συνομιλίες στο κινητό δεν είναι και τόσο προσωπικές…
Αποφάσισα να δημοσιεύσω την ιστορία μου θέλοντας να ευαισθητοποιήσω τον κόσμο πάνω στο θέμα της προστασίας των προσωπικών δεδομένων και να εγείρω ερωτήματα σχετικά με τα όρια και την νομιμότητα της κρατικής και όχι μόνο παρακολούθησης.
 Όσον αφορά την Νέμι για να καλύψω και την περιέργεια σας δυστυχώς δεν την έχω ξαναδεί. Μονάχα πολλές φορές την έχω δει στα όνειρα μου:

Πάντα έρχεται ξυπόλυτη, αέρινη, σχεδόν διάφανη και με βρίσκει. Είναι καλοκαίρι και αράζουμε στην αμμουδιά.
 Ώρα, πολύ κεφάτοι μιλάμε για ασήμαντα πράγματα ξέροντας πως αυτό είναι κάτι το σημαντικό.
Πάντα φεύγει μπαίνοντας ήρεμα στη θάλασσα τραγουδώντας πάντα το ίδιο τραγούδι:


ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑΧΑ!
Με κυνηγάνε σαν τρελά
ΧΙ ΧΙ ΧΙ ΧΙΧΙ!
Τι φοβάσαι, βρε ψυχή;
ΧΕ ΧΕ ΧΕ ΧΕΧΕ!
Δεν θα με πιάσουνε ποτέ!

     
Χρόνης Καλοκαιρίδης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου