Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και πρωτότυπες εμπνευσμένες ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Το όνομά μας είναι πλέον γνωστό στους εκδοτικούς κύκλους και είμαστε περήφανοι για το γεγονός ότι μέσα από του Moonlight Tales έχουν αναδειχτεί ιστορίες που τώρα, υπό εκδοτική στέγη πια, κοσμούν τα ράφια βιβλιοπωλείων.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

20 Μαρ 2017

0 Τιμωρημένος και από τους Δύο Κόσμους (Κεφάλαιο 14) Η αποκάλυψη της δαιμόνισσας

Ήταν ευτυχισμένος. Ύστερα από το θάνατο της γυναίκας του, σε μία εμπλοκή, αισθανόταν ξανά ευτυχισμένος. Αναστέναξε γεμάτος χαρά. Παρακολουθούσε την όμορφη γυναίκα να χτενίζει τα μαλλιά της. Ήταν απόλυτα ερωτευμένος μαζί της. Οι κινήσεις της, ήταν μικρές και μετρημένες. Τον πλησίασε και τον φίλησε. Εκείνος φλεγόμενος από τον ερωτισμό, την έριξε στο κρεβάτι.
      «Τι έγινε;».
      Ακριβώς μετά το τέλος της ερωτικής τους συνουσίας, η όμορφη γυναίκα σηκώθηκε από το κρεβάτι. Έκλεισε το παράθυρο. Έβγαλε κάτω από το κρεβάτι ένα δοχείο, το αναποδογύρισε στη μέση του δωμάτιου, σχηματίζοντας ένα μεσαίου μεγέθους κύκλο με το περιεχόμενο του. «Έλα» του είπε μαλακά, έχοντας απλωμένο το χέρι της. «Ντύσου και έλα. Δεν έχουμε πολύ χρόνο. Σχεδόν καθόλου».
      «Τι συμβαίνει;» ανήσυχος, φόρεσε τη βερμούδα του και μπήκε μέσα στο κύκλο. «Θα μου πεις;».
«Τι γνωρίζεις για εμένα;» τον ρώτησε η όμορφη γυναίκα.
      Της χαμογέλασε ετοιμάζοντας την απάντηση του, συνειδητοποιώντας όμως, ότι δε γνώριζε απολύτως τίποτα για την όμορφη γυναίκα που στεκόταν απέναντι του. «Είμαι ερωτευμένος μαζί σου» της απάντησε, πιάνοντας τρυφερά τα χέρια της.
      Η όμορφη γυναίκα ανέκφραστη, κάνοντας ένα βήμα προς τα πίσω, βρέθηκε έξω από τον κύκλο. «Μείνε εκεί» του είπε. «Μην κουνηθείς.
      «Τι συμβαίνει αγάπη μου;» τη ρώτησε, ανησυχώντας ακόμη περισσότερο.
      «Είναι παγίδα» πρόλαβε να του πει, με το σώμα της να φλέγεται. Εκείνη δεν έβγαλε καμία κραυγή, εκφράζοντας τον πόνο και το βασανιστήριο που φαινόταν να της συμβαίνει. Αντίθετε έδειχνε να μη νιώθει τίποτα και να ήταν προετοιμασμένη για αυτό. «Είσαι ελεύθερος» το πρόσωπό της καλύφτηκε από φλόγες.
      Ο άντρας ακινητοποιήθηκε, από τον τρόμο του. Έδινε εντολή στα πόδια του να κουνηθούν, αλλά τα ένιωθε βαριά και ασήκωτα.
      Δίπλα στη γυναίκα εμφανίστηκε ένα δαιμόνιο. «Προδότρια» της είπε.
      «Είναι στη φύση μας» του απάντησε εκείνη. «Μην τον πειράξεις!» του φώναξε καθώς το έβλεπε να πλησιάζει τον άντρα.
      «Με θυμάσαι;» ρώτησε το δαιμόνιο τον άντρα. «Με θυμάσαι;» τον ξανά ρώτησε, γελώντας νευρικά. «Έχω γίνει κατώτερος και από τους σκλάβους μου!» φώναξε, εκφράζοντας την οργή του.
      «Απίστευτο» είπε άντρας.
«Απίστευτο; Απίστευτο;» επανέλαβε γελώντας το δαιμόνιο. «Κοίταξε την!» το δαιμόνιο μαστίγωσε με την ουρά του τη φλεγόμενη γυναίκα, εκείνη τότε έβγαλε μία κραυγή πόνου. «Σκλάβα μου είναι!» απευθύνθηκε στον άντρα. «Με τη κατάντια μου, με αγνοούν ακόμα και οι σκλάβοι μου!» μαστίγωσε ξανά με την ούρα του τη φλεγόμενη γυναίκα.
      «Πώς είναι δυνατόν;» αναρωτήθηκε φωναχτά ο άντρας, μην μπορώντας να πιστέψει πως πιάστηκε σε μια τέτοια παγίδα. Έχει βρεθεί αντιμέτωπος με τα πιο απίστευτα πλάσματα και τώρα ήταν παγιδευμένος από δύο δαιμόνια.
      «Όλοι έχουμε τις ευαισθησίες μας» του απάντησε το δαιμόνιο.
«Με κορόιδεψες!» φώναξε εκνευρισμένος στη φλεγόμενη γυναίκα.
      «Σε κοροϊδέψαμε» πήγε και στάθηκε δίπλα στη φλεγόμενη γυναίκα. Η όποια ποια δεν έβγαζε καμία φωνή. «Ήθελες ένα μεγάλο έρωτα;» τη ρώτησε το δαιμόνιο ναζιάρικα. «Ο Σκελετωμένος ζητάει σύντροφο» της απάντησε με σταθερότητα στη φωνή. «Ήταν το ωραιότερο μέρος που έχω σκεφτεί και ακόμα και αυτό καταφέρατε να μου το χαλάσετε!» απευθύνθηκε στον άντρα, έξαλλος. «Του προόριζα άλλη σύντροφο…» είπε με νόημα, απευθυνόμενος στο ίδιο πρόσωπο. «Αλλά έτσι όμως εξελίχθηκαν τα πράγματα» γύρισε προς τη φλεγόμενη γυναίκα. «Στον αγύριστο!» φώναξε μαστιγώνοντας την για τελευταία φορά. Εκείνη δίχως άχνα, εξαφανίστηκε σε σκόνη.
      «Να δω τι θα κάνω με εσένα…».
«Πού είναι η κόρη μου;!» τον ρώτησε ο άντρας.
«Ο, θυμήθηκες πως έχεις κόρη;».
«Πού είναι;!».
«Σε καλά χεριά» του απάντησε ξεσπώντας σε γέλια.
      Ο άντρας εξοργίστηκε, βρήκε τη δύναμη να ελέγξει τα κάτω άκρα του. Βγήκε από τον κύκλο από αλάτι και όρμησε πάνω στο δαιμόνιο. Πέφτοντας πάνω στην τζαμαρία του δωματίου, κάνοντας την κομμάτια. Προκαλώντας το δαιμόνιο να γελάσει περισσότερο. Ευτυχώς ο ίδιος δεν τραυματίστηκε σοβαρά. «Φέρε την κόρη μου!» πήρε το αλάτι από κάτω και το πέταξε πάνω στο δαιμόνιο.
      «Ανόητε» του είπε το δαιμόνιο. Τον έτσουξε λίγο, το άγγιγμα του αλατιού.
      Ο άντρας καταλαβαίνοντας την ενόχληση, που ένιωσε το δαιμόνιο. Πήγε γρήγορα στα πράγματά του, βγάζοντας ανάμεσα από τα ρούχα του, ένα μεγάλο όπλο και ξεκίνησε να πυροβολεί.
      Το δαιμόνιο εξοργισμένο, όρμησε να του πάρει το όπλο. Ο άντρας πυροβολούσε με μανία, κρατώντας σφιχτά το όπλο του. «Το τέλος πλησιάζει» του είπε, βγάζοντας μια κραυγή μέσα στο αυτί του κουφαίνοντας τον και εξαφανίστηκε γελώντας.


Constantine Red Moon

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου