Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και πρωτότυπες εμπνευσμένες ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Το όνομά μας είναι πλέον γνωστό στους εκδοτικούς κύκλους και είμαστε περήφανοι για το γεγονός ότι μέσα από του Moonlight Tales έχουν αναδειχτεί ιστορίες που τώρα, υπό εκδοτική στέγη πια, κοσμούν τα ράφια βιβλιοπωλείων.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

30 Μαΐ 2017

2 Βρικόλακες με το ζόρι (Μέρος 9)

Το γέλιο του Χένρι αντήχησε σε όλο το σαλόνι, πράγμα που έκανε τον αδερφό του να ξεκολλήσει από το τάμπλετ του και να τον κοιτάξει παραξενευμένος.
            «Τι διαβάζεις;» ρώτησε, ενώ παράλληλα συνέχισε να «σκρολάρει» την οθόνη προς τα κάτω.
            «Είναι δυνατόν να λέει ότι λαμπυρίζουμε;» απάντησε ο Χένρι, έχοντας δάκρυα στα μάτια από το γέλιο που του είχε προκαλέσει η ανάγνωση του γνωστού μυθιστορήματος.
            «Σου είπα να μην το διαβάσεις» μουρμούρησε ο Μάξιμους. «Αλλά με ακούς και ποτέ;»
            «Συγγνώμη, μαμά, παρέλειψα. Μα είναι δυνατόν; Μας έχει παρουσιάσει ως πιο-χλεχλέδες-πεθαίνεις!» συνέχισε, κραδαίνοντας το βιβλίο στο χέρι του.

            «Ποιος μιλάει» τον ειρωνεύτηκε. «Ο κύριος δεν-μπορώ-να-κυνηγήσω-άνθρωπο
            «Άλλο αυτό! Είναι επιλογή μου το να μη φέρομαι στους ανθρώπους σαν να είναι ένα κομμάτι κρέας».
«Σαν βίγκαν ακούγεσαι» σχολίασε άτονα ο Μάξιμους.
«Αχ, πόσο θα ήθελα να πάω να τη βρω και να τη μεταμορφώσω να δει πώς είναι. Να δω εγώ μετά τι μυθιστορήματα θα βγάζει. Ρεζίλι μας έκανε». Άφησε το βιβλίο έξαλλος στο γυάλινο τραπέζι δίπλα στον χειροποίητο θρόνο του (ναι, είχε πάρει έναν από το ebay πέρυσι).
            «Λοιπόν, σταμάτα την γκρίνια και σου έχω μια έκπληξη» ο Μάξιμους σηκώθηκε από τη θέση του και πήγε προς το μέρος του.
            «Όχι, δε θα κάνεις κι άλλο πάρτι αυτό τον μήνα!» απάντησε κατηγορηματικά ο Χένρι, κάνοντας την αντίστοιχη απαγορευτική κίνηση με το χέρι του.
            «Σταμάτα, βιαστικέ. Έκλεισα να πάμε εκδρομή».
            Ο Χένρι στένεψε τα μάτια του εξεταστικά.
            «Όταν λες, έκλεισες;»
            «Ναι κανονικά. Ξέρω πως δε σου αρέσει να ταξιδεύουμε με τηλεμεταφορά, για να απολαμβάνεις το ταξίδι και μπλα μπλα».
            Τα μάτια του Χένρι είχαν γίνει δύο λεπτές σχισμές πλέον, έτσι καχύποπτα που κοιτούσε τον αδερφό του.
            «Και γιατί μου κάνεις τέτοια χάρη; Τι θες;»
            «Τίποτα μωρέ, αμάν. Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι καλό, αμέσως ερωτήσεις».
Εννοείται πως δεν τον πίστευε, αλλά αποφάσισε να σταματήσει την πίεση και να εστιάσει σε πιο συγκεκριμένα θέματα.
            «Μάλιστα. Και πού θα πάμε;»
«Στο κάστρο του Δράκουλα, στην Τρανσυλβανία».

            Φήμες λένε πως η κραυγή ενθουσιασμού του Χένρι ακούστηκε μέχρι το ίδιο το κάστρο…

Angelina S.

2 σχόλια:

  1. Ευχάριστη ιστορία! Keep going!
    Μια απορία: μήπως αντί για την Πενσυλβάνια των ΗΠΑ, εννοουσες την Τρανσυλβανία της Ρουμανίας ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ουπς, point! Ευχαριστώ για την παρατήρηση!! Στο επόμενο κεφάλαιο το έχω γράψει κανονικά :)

      Διαγραφή