Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και πρωτότυπες εμπνευσμένες ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα. Όπως επίσης, συχνές κληρώσεις βιβλίων, συγγραφικά tips, διαγωνισμούς ιστοριών και πολλά άλλα, τόσο εδώ, όσο και στην ομάδα μας στο facebook: "MoonlightTales: e-library".

Το όνομά μας έχει γίνει με τον καιρό αναγνωρίσιμο στους εκδοτικούς κύκλους και πλέον έχουμε το δικαίωμα να είμαστε περήφανοι για το γεγονός ότι μέσα από το blog μας έχουν αναδειχτεί ιστορίες που τώρα, υπό εκδοτική στέγη πια, κοσμούν τα ράφια βιβλιοπωλείων.

Εάν λοιπόν λατρεύετε το διάβασμα και τρέφεστε με φαντασία περιηγηθείτε στο blog μας, διαβάστε τις ιστορίες μας και στηρίξτε τους συγγραφείς μας λέγοντάς τους τη γνώμη σας για τις δημιουργίες τους.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

15 Μαΐ 2017

0 The Last Shadow (Game of shadows II) - (Κεφάλαιο 10) "Λήθη"

«Πρόσεχε!» του φώναξα και ξαφνικά όλα θόλωσαν.
Το κορμί μου σωριάστηκε κάτω. Το αίμα μου χρωμάτισε το λευκό πάτωμα κόκκινο. Τα μάτια μου άρχισαν να βαραίνουν ενώ αυτή απεγνωσμένα φώναζε το όνομα μου. Δε μπορούσα να κουνηθώ. Το μόνο που ένιωθα ήταν αυτός ο ασταμάτητος φρικτός πόνος ενώ στ’ αυτιά μου ακόμα ηχούσε ο δυνατός κρότος από τον πυροβολισμό. Η ζωή μου κύλησε μπροστά στα μάτια μου μέσα δευτερόλεπτα, σα μια γρήγορη μικρή ταινία, και μετά αυτό το λευκό φως που ξαφνικά έγινε σκοτάδι.


Μια Βδομάδα πριν
-Ντέρεκ

«Λήθη» είπα κρατώντας στα χέρια μου το βιβλίο μου. «Γνωρίζει κανείς τον όρο αυτής της λέξης;»
«Εξάλειψη από τη μνήμη;» πέταξε η Σίσι.
«Πολύ σωστά.»
«Τι είναι η εξάλειψη;» αναρωτήθηκε ο Μάρκος ενώ κοιτούσε ασταμάτητα την Έρρικα.
«Διαγραφή, Μάρκο. Να σβήνεις κάτι από τη μνήμη σου» απάντησα με σοβαρό ύφος.
«Είναι δύσκολο να σβήσεις κάτι από τη μνήμη σου. Ιδιαιτέρα όταν είναι κάτι κακό» πρόσθεσε ο Τόμας ενώ παρέμεινε σκυφτός  φορώντας την γκρίζα κουκούλα του.
«Αυτό είναι αλήθεια. Μερικές φορές όμως χρειάζεται. Αλλιώς πώς θα προχωρήσεις κοιτώντας μόνο το παρελθόν σου;»
«Προσωπικά δε κοιτάω το παρελθόν. Ούτε και θέλω να ασχοληθώ» ύψωσε τον τόνο της φωνής του και έριξε ένα αγριεμένο βλέμμα σε μένα κι έπειτα στην Έρρικα.
«Άρα το διαγράφεις» του χαμογέλασα και άνοιξα το βιβλίο. Ξεκίνησα να διαβάζω. «Όλα γύρω μου γκρεμίζονται κι εγώ κολλημένος στο παρελθόν που δε γνωρίζω. Ίσως βέβαια να ήταν καλύτερο να μην το μάθαινα ποτέ, αλλά και πάλι δε θα ήξερα ποιος πραγματικά είμαι. Όλα αυτά που έμαθα με ανάγκασαν να βουλιάξω στον βυθό της απογοήτευσης. Η μοναξιά είναι η μόνη λύση αυτήν τη στιγμή. Μακάρι να μπορούσα να ξεχάσω όλα τα κακά που μου έχουν συμβεί. Να μπορούσα να τα προσπεράσω. Με ένα απλό κλείσιμο των ματιών μου να διαγράψω τα πάντα. Τότε σκέφτηκα… Λήθη. Όχι μοναξιά, αλλά λήθη κι ο εαυτός μου. Οι λέξεις κλειδιά. Μόνο εγώ μπορώ να ξεχάσω αυτά που θέλω. Η λήθη είναι δυνατή, όχι σαν υπεκφυγή ή άρνηση, αλλά σαν μια φυσική, όμορφη διαδρομή. Ένα απλό γλυκό μονοπάτι όπου σε βγάζει ο δρόμος της ζωής σου ακόμα κι αν φοβάσαι. Βέβαια, για να το πετύχεις πρέπει να είσαι πρόθυμος να πάρεις τα μαθήματα που θα σε διδάξει με την καρδιά ανοιχτή και να συγχωρέσεις. Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Να συγχωρείς. Τι συμβαίνει όμως όταν η λέξη γίνει πράξη;
»Λένε πως οι πράξεις που κάνουμε στη ζωή μας αποτελούνται από τρία συγκεκριμένα πράγματα. Τον στόχο ή τους στόχους, τα εμπόδια που θα βρεις στην πορεία και φυσικά το αποτέλεσμα που θα λάβεις. Άλλα όταν ο στόχος συναντά τα εμπόδια το αποτέλεσμα της σύγκρουσης είναι η ζωή που καταλήγουμε να ζούμε. Με αποτέλεσμα οι πράξεις να γίνονται το πεπρωμένο μας» εκεί σταμάτησα.
«Τι ακριβώς θέλετε να μας διδάξετε αυτή τη φορά, κύριε Μίλερ;» ρώτησε γεμάτος ειρωνεία ο Μάξ.
«Σας το έχω ξαναπεί. Το θέατρο δεν είναι απλά ένα σενάριο και αμέτρητα βιβλία με διάφορες ιστορίες μόνο. Οτιδήποτε βιώσετε στη ζωή σας έχει κάτι να σας διδάξει.   Μερικά βιβλία μάλιστα, όπως και σενάρια, κρύβουν μια αλήθεια στο βάθος. Μόνο αν είστε αρκετά έξυπνοι και έχετε κριτική σκέψη αλλά και φαντασία μπορείτε να ξεδιπλώσετε αυτήν την καλά κρυμμένη αλήθεια» τον κοίταξα έντονα και όταν κατάλαβε πού ήθελα να καταλήξω στράφηκε στην Έρρικα.
«Δηλαδή μερικές φορές βλέπουμε μόνο την επιφανειακή αλήθεια σε μια ιστορία;» αναρωτήθηκε ο Μάρκος.
«Ακριβώς. Βλέπουμε αυτό που ίσως θέλουμε να δούμε αλλά και ότι πιο επιφανειακό μας δώσουν χωρίς να βρίσκουμε την ουσία».
«Μπορεί αυτό να ευθύνεται στο ότι φοβόμαστε να ψάξουμε την ουσία» είπε η Σίσι.
«Πολύ σωστά.  Τον φόβο όμως εμείς τον καθορίζουμε. Είναι δύσκολο να βρεις το θάρρος να ψάξεις την αλήθεια γιατί η απάντηση μπορεί να είναι καταστροφική. Γι’ αυτό κι επιλέγουμε τη λήθη. Το να διαγράψουμε κάποια γεγονότα από τη ζωή μας που μας πόνεσαν και εξακολουθούν να μας πληγώνουν. Ίσως και να μας στοιχειώνουν. Πρέπει όμως να μάθουμε την αλήθεια όσο πικρή κι αν είναι και κατάματα να την αντιμετωπίσουμε. Με αυτό το σενάριο που θα σας δώσω τώρα θα ανακαλύψουμε τι σημαίνει λήθη για τον καθένα από εμάς» τότε το κουδούνι με διέκοψε. «Διαβάστε το και αύριο θα παίξουμε αυτό το κομμάτι που κρατάτε στα χέρια σας» πρόσθεσα βιαστικά προτού φύγουν.
Η Έρρικα, με ένα γλυκό και διακριτικό χαμόγελο, με προσπέρασε και ο Τόμας που αποχώρισε τελευταίος με πλησίασε με ένα θλιμμένο βλέμμα.
«Μιλάς εσύ για αλήθεια και όχι για ψέμα που είσαι η θεωρία του; Χα… Δεν μπόρεσες να μου πεις για τον πατέρα μου. Σου είχα εμπιστοσύνη Ντέρεκ, είχαμε έρθει κοντά και νόμιζα πως ήσουν φίλος μου. Δεν ξέρω τι άλλο κρύβεις και ούτε θέλω να μάθω. Μόνο ψέματα λες, γιατί οι μισές αλήθειες για μένα είναι ψέμα».
Τα λόγια αιχμηρό μαχαίρι στη καρδιά μου. Χαμήλωσα το βλέμμα κι αποχώρισα. Είχε δίκαιο, δείλιασα. Κι ακόμα δειλιάζω για πολλά. «Άτιμη αλήθεια» μουρμούρισα  και ξαφνικά χτύπησε το τηλέφωνο μου.
«Ντέρεκ» ακούστηκε η φωνή της τρεμουλιασμένη.
«Πηνελόπη, είσαι καλά;»
«Ντέρεκ δε, δε… Δε ξέρω πώς να σου το πω».
«Τι συμβαίνει;»
«Ο Τζόναθαν».
«Ναι, τι;» Δε μίλησε για λίγο. «Πηνελόπη!»
«Είναι νεκρός».

Πάγωσα. Ένιωσα ένα φρικτό κενό μέσα μου. Αυτό ήταν ένα δυνατό χτύπημα για μένα. Σοκαρίστηκα και έχασα τα λόγια μου. Κοίταξα στο τέλος του διαδρόμου την Έρρικα που χαμογελούμε μαζί με τη Κιμ. Πώς θα της το έλεγα αυτό; Και όλα τα υπόλοιπα.  Πώς θα μπορούσε τελικά με τη λέξη λήθη όλα αυτά να τα αφήσει πίσω; 


Chara Christ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου