Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και πρωτότυπες εμπνευσμένες ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Το όνομά μας είναι πλέον γνωστό στους εκδοτικούς κύκλους και είμαστε περήφανοι για το γεγονός ότι μέσα από του Moonlight Tales έχουν αναδειχτεί ιστορίες που τώρα, υπό εκδοτική στέγη πια, κοσμούν τα ράφια βιβλιοπωλείων.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

23 Μαΐ 2017

0 The Last Shadow (Game of shadows II) - (Κεφάλαιο 11) "Ειλικρίνεια"


Παρέμεινα σιωπηλός στις σκέψεις μου. Κάθισα σε ένα παγκάκι και ένιωθα το κρύο αεράκι να με περιζώνει. Θυμήθηκα τη λογομαχία μου μαζί με τον Τζάκσον και εκείνη τη στιγμή ένιωσα την παρουσία του Τζόναθαν του στο σκοτάδι. Τελικά ήταν το ένστικτο μου. «Ο Τζόναθαν είναι νεκρός» ψιθύρισα και κοίταξα τα λευκά σύννεφα στον γαλάζιο ουρανό. Η ψυχή μου ένιωσε μια μικρή γαλήνη, αλλά προσωρινή.

Αυτός τον σκότωσε, είμαι σίγουρος! Ο Τζόναθαν ήταν ένα καλό χαρτί για την καταστροφή του και τώρα πια είναι παρελθόν. Πρέπει να βρω αυτό το καταραμένο ημερολόγιο. Τα βήματα μου θα πρέπει να είναι απολύτως προσεχτικά αλλιώς όλα θα καταστραφούν. 
«Ντέρεκ» ακούστηκε η φωνή του Τζάκσον που με αιφνιδίασε. Τον κοίταξα ξαφνιασμένος. Ήλπιζα να μου ξαναμιλήσει αλλά δε το περίμενα. «Πρέπει να σου πω κάτι» είπε με ένα τολμηρό και αποφασιστικό βλέμμα.
«Κάθισε».
«Διάβασε» μου έδωσε ένα απόκομμα και κάθισε δίπλα μου. «Μου είπες την αλήθεια» ψιθύρισε απογοητευμένος και χαμήλωσε το βλέμμα.
«Πού το βρήκες αυτό;» τον ρώτησα.
«Δεν έχει σημασία. Αυτό που μετρά για μένα είναι ότι μου είπες την αλήθεια.  Θα συνεχίσω μαζί σου το ψάξιμο» αποκρίθηκε.
«Πρέπει να τελειώνουμε με αυτήν την ιστορία επιτέλους, Τζάκσον.  Όλο αυτό μας στοιχειώνει κάθε μέρα και περισσότερο. Κάποιοι πειραματιστήκαν πάνω μας και συνεχίζουν ακόμα ακάθεκτοι το έργο τους. Είμαστε πειράματα γι αυτούς και όχι ανθρώπινες ψυχές. Ο πατέρας σου έκανε πολλά και συνεχίζει. Ήρθε η ώρα να τον αποκαλύψουμε».
«Όσο κι αν με πληγώνει όλο αυτό, θα το κάνω. Ο πατέρας μου είναι ένα αδίστακτο τέρας. Πρέπει να τελειώνουμε με αυτή την ιστορία. Η εικόνα που είχα γι’ αυτόν στα μάτια θρυμματίστηκε. Κάτι μέσα μου ράγισε».
«Είναι λογικό. Αυτή ήταν και η δική μου πρώτη αντίδραση μόλις έμαθα την αλήθεια. Ούτε εγώ δεν μπορούσα να το πιστέψω».
«Πώς γίνεται ρε φίλε;» Η λέξη «φίλε» με άγγιξε θετικά. Τότε κατάλαβα πως δεν τον είχα χάσει. Ήθελα να χαμογελάσω αλλά δε το έκανα. «Πώς είναι δυνατό ένα άτομο που σώζει ζωές, που τις προστατεύει, να είναι αυτός ο οποίος προκαλεί το κακό τους;»
«Αυτό θέλω κι εγώ πολύ να το μάθω» Ξαφνικά μια μικρή σιωπή ανάμεσα σας έκανε την παρουσία της για λίγο. «Πρέπει να βρούμε το ημερολόγιο» είπα. 
Με κοίταξε σιωπηλός και αρκετά σκεπτικός. «Το ξέρω. Αλλά αυτό με τρομάζει, Ντέρεκ».
«Το καταλαβαίνω. Υπάρχουν πολλά τα οποία δεν ξεκαθαρίσαμε ακόμα. Έκρυψα και κρύβω από όλους σας πράγματα. Σημαντικά. Γιατί είμαι δειλός και φοβάμαι να αντιμετωπίσω την αλήθεια. Όσες φορές είπα στον εαυτό να ξεστομίσω αυτά που γνωρίζω άλλες τόσες συνέχισα να κρύβω είτε όλη την αλήθεια είτε να λέω τη μισή».
«Αυτό περίμενα να ακούσω τόσο καιρό από εσένα. Από τη στιγμή που παραδέχεσαι την αλήθεια έχεις και το θάρρος να την πεις. Κι εγώ φέρθηκα εγωιστικά και δείλιασα πολλές φορές στη ζωή μου. Όλοι μας, Ντέρεκ».
«Εσύ όμως δεν πλήγωσες άτομα που αγαπάς πολύ όπως έκανα εγώ».
«Αυτό δεν το γνωρίζεις. Το θετικό με εσένα είναι πως ξέρεις πού έκανες λάθος κι έχεις την ευκαιρία να επανορθώσεις. Πληγώθηκες, πλήγωσες, αλλά τώρα έχεις την ευκαιρία να κάνεις το σωστό. Την εμπιστοσύνη που σου είχα μπορεί να την έκαψες όμως  έχεις ακόμα την ευκαιρία μέσα από αυτές τις στάχτες να την ξαναδημιουργήσεις και να την κερδίσεις» με κοίταξε με ένα βλέμμα ελπίδας.
«Σ’ ευχαριστώ. Πραγματικά» είπα γεμάτος δύναμη από τα λόγια του. «Έχουμε πολλά να πούμε».
«Το γνωρίζω και είμαι εδώ για να σε ακούσω γιατί είσαι φίλος μου. Ό,τι και αν έχει γίνει θα σε στηρίξω γιατί έτσι είμαι εγώ. Κι αυτό θεωρώ σωστή φιλία».
Εκείνη τη στιγμή μου θύμισε τον Μαξ. Τον μοναδικό κολλητό και αληθινό μου φίλο. Έναν φίλο που τώρα εξαιτίας τους έγινε φυτό. «Τζάκσον, δεν ξέρω αν η Πηνελόπη σου είπε κάτι όμως επειδή από δω και πέρα η ειλικρίνεια είναι το πιο ισχυρό μας όπλο εγώ θα σου πω κάποια πράγματα και κάποιες δικές μου υποψίες».
«Να μου πει τι η Πηνελόπη;»
«Κάποιος πυροβόλησε το Τζόναθαν στις φυλακές μας και είναι νεκρός».
«Τι;» έμεινε άφωνος.
«Νομίζω κατάλαβες ποιον υποψιάζομαι ότι το έκανε».
Έγνεψε καταφατικά μα δεν είπε κουβέντα. «Πώς θα το πεις στην Έρρικα και τον Τόμας;»
«Δεν ξέρω ακόμα».
«Πρέπει να βρεις έναν τρόπο και σύντομα γιατί αυτό δε θα μείνει για πολύ κρυφό. Και το ημερολόγιο! Πρέπει να βρούμε το ημερολόγιο και γρήγορα».
«Πρέπει. Κι από ότι βλέπω από το απόκομμα αυτά που θα διαβάσουμε δε νομίζω να μας αρέσουν».
«Υπάρχουν πράγματα σ’ αυτό το απόκομμα που δε βγάζουν νόημα όμως».
«Επειδή δεν έχουμε όλο το ημερολόγιο. Αυτό που κρύβει είναι πολύ σημαντικό για να το θέλει τόσο πολύ ο πατέρας σου».
«Έτσι φαίνεται».
«Ξέρεις τι φοβάμαι;»
«Τι;»
«Δε θέλω να γίνω ξανά πιόνι στη σκακιέρα κάποιου άλλου».

«Κανείς μας δε θέλει Ντέρεκ, γι’ αυτό όπως είπες κι εσύ είναι σημαντικό να χρησιμοποιήσουμε το μόνο όπλο που δεν μπορούν να αγγίξουν. Την ειλικρίνεια».

Chara Christ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου