Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και πρωτότυπες εμπνευσμένες ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα. Όπως επίσης, συχνές κληρώσεις βιβλίων, συγγραφικά tips, διαγωνισμούς ιστοριών και πολλά άλλα, τόσο εδώ, όσο και στην ομάδα μας στο facebook: "MoonlightTales: e-library".

Το όνομά μας έχει γίνει με τον καιρό αναγνωρίσιμο στους εκδοτικούς κύκλους και πλέον έχουμε το δικαίωμα να είμαστε περήφανοι για το γεγονός ότι μέσα από το blog μας έχουν αναδειχτεί ιστορίες που τώρα, υπό εκδοτική στέγη πια, κοσμούν τα ράφια βιβλιοπωλείων.

Εάν λοιπόν λατρεύετε το διάβασμα και τρέφεστε με φαντασία περιηγηθείτε στο blog μας, διαβάστε τις ιστορίες μας και στηρίξτε τους συγγραφείς μας λέγοντάς τους τη γνώμη σας για τις δημιουργίες τους.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

1 Ιουν 2017

0 Τιμωρημένος και από τους Δύο Κόσμους (Κεφάλαιο 18) Ο πρίγκιπας Γεώργιος

Ο καβαλάρης με το μοιραίο ξανθό μαλλί, σταμάτησε το άλογο του σε απόσταση μερικών μέτρων από την ομάδα των τεσσάρων. Όρθωσε το ανάστημα του, καλύπτοντας μερικώς το φως του ήλιου. Έτσι μπόρεσαν να δουν το πρόσωπο του, μαζί με την ενδυμασία του.
      Ο Μάγος Φίλιππος με το που είδε το πρόσωπο του, κατάλαβε αμέσως ποιος είναι. Έβγαλε το καπέλο του και έτρεξε γρήγορα να υποκλιθεί μπροστά του. «Ω, Πρίγκιπα Γεώργιε!». Είπε κάνοντας την υπόκλιση του.
      Ο Πρίγκιπας Γεώργιος τίναξε τα μοιραία ξανθά μαλλιά του προς τα πίσω, για να φύγουν από το πρόσωπο του. «Πάρε αυτό». Του είπε ο Πρίγκιπας Γεώργιος, δίνοντας στο Μάγο Φίλιππο το κράνος του. «Κράτα και αυτά». Του είπε αμέσως μετά ο Πρίγκιπας Γεώργιος, δίνοντας του να κρατήσει τα χαλινάρια του αλόγου. «Φρόντισε να μη σου φύγει». Ξανά τίναξε τα μαλλιά του και κατέβηκε από το άλογο του.
      Η Φρειδερίκη μαζί με τον Φτερωτό, κοιτάχτηκαν αμίλητοι. Ο Έκτορας χαλάρωσε, ξέδεσε τα χέρια του από το μπούτι του Φτερωτού και στάθηκε ορθός κοιτάζοντας με μία ελάχιστη δειλία τον Πρίγκιπα Γεώργιο.
      «Καλησπέρα σας…» ξεκίνησε να λέει ο Πρίγκιπας Γεώργιος.
«Γεια σου και εσένα» τον διέκοψε η Φρειδερίκη. «Ποιος είσαι και τι θες;».
      «Μη θυμώνεις μαζί της, Πρίγκιπα Γεώργιε» του είπε ο Φίλιππος, κάνοντας άλλη μία ταπεινή υπόκλιση.
«Δεν είχα σκοπό» απάντησε ο Πρίγκιπας Γεώργιος.
«Γιατί;!» τον ρώτησε η Φρειδερίκη, εκνευρισμένη.
      Ο Πρίγκιπας Γεώργιος έσκασε ένα πλατύ χαμόγελο, εξελίσσοντας το σε γέλιο. «Βρίσκεις πάντοτε λόγο, για να μαλώνεις;» τη ρώτησε γελώντας.
      «Κράτα με, θα τον χτυπήσω!» είπε η Φρειδερίκη στον Φτερωτό.
«Ηρέμησε, μη σε χτυπήσει αυτός πρώτα» της είπε ο Φτερωτός, τραβώντας την πίσω.
      Η Φρειδερίκη κοίταξε από πάνω μέχρι κάτω, τον Πρίγκιπα Γεώργιο. Σταύρωσε τα χέρια της κάτω από το στήθος της, γυρνώντας το κεφάλι της στα αριστερά.
      «Γεια, με λένε Φτερωτό» είπε ο Φτερωτός, ύστερα από μία μικρή παύση.
      Ο Πρίγκιπας Γεώργιος, κρατήθηκε να μη γελάσει. «Φτερωτός;». Επανέλαβε, έχοντας κοκκινήσει ελάχιστα. «Πρώτη φορά ακούω αυτό το όνομα» συνέχισε να μιλάει, μη θέλοντας άλλο να γελάσει.
      «Τι πρόβλημα έχεις;!» τον ρώτησε η Φρειδερίκη, με τα χέρια να στηρίζουν τη μέση της.
«Κανένα απολύτως» της απάντησε εκείνος, ανασηκώνοντας τους ώμους του αδιάφορα.
      «Θα ήταν καλύτερο να μειώσουμε την ένταση…» ξεκίνησε να μιλάει ο Έκτορας.
      Πίσω από τις φιγούρες τους ο Πρίγκιπας Γεώργιος, είδε τον Δράκοντα να αναστενάζει βγάζοντας πυκνό γκρίζο καπνό από το στόμα του. Γεμίζοντας την ατμόσφαιρα με μία πυκνή βρώμικη ομίχλη, προκαλώντας σε όλους έντονο βήχα.
      «Τι του κάνατε;!» φώναξε ο Πρίγκιπας Γεώργιος.
«Τι…γκουχ…τι…γκουχ…τίποτε…γκουχ γκουχ γκουχ» ο Φτερωτός δυσκολευόταν να μιλήσει, εξαιτίας του βήχα. Πήρε μία βαθιά ανάσα, σκούπισε τα μάτια του που δάκρυσαν και επιχείρησε να μιλήσει πάλι. «Έβγαζε συνεχώς φωτιά από το στόμα του, η Γαριφαλιά…».
«Ήρθε αυτή εδώ;!» τον διέκοψε μιλώντας δυνατά, ο Γεώργιος.
«Ναι, την ξέρεις;» τον ρώτησε ο Φτερωτός.
«Βέβαια! Είναι μία καριόλα!» του απάντησε ο Γεώργιος, φαινομενικά αγριεμένος.
      «Πώς τολμάς, να αποκαλείς έτσι τη γκόμενα του φίλου;!» τελειοποίησε τη φράση της, δίνοντας μία δυνατή γροθιά στο μάτι του Γεώργιου. Απολαμβάνοντας την αντίδραση πόνου που εκδηλώθηκε αμέσως από εκείνον, φίλησε τη γροθιά της ως ένδειξη της δύναμης της.
      Ο Φτερωτός κούνησε το κεφάλι του αγανακτισμένα. «Οι άνθρωποι τα χέρια τα έχουν, για να αγκαλιάζουν άλλους ανθρώπους. Έλα δώσε μου μία αγκαλιά» της είπε, πλησιάζοντας προς το μέρος της με ανοιχτά τα χέρια του.
      «Εγώ να δέρνω ξέρω» του είπε εκείνη ψυχρά, σπρώχνοντας τον με τον ένα της χέρι. «Αν θες αγκαλιά, αγκάλιασε τον Έκτορα».
      «Τι έκανες;!» της φώναξε νευριασμένος ο Γεώργιος, κρατώντας με το ένα του χέρι το χτυπημένο μάτι του.
«Δεν έγινα αντιληπτή; Να το επαναλάβω» προετοίμασε τη γροθιά της, για ένα ακόμα χτύπημα.
      «Φρειδερίκη!» της φώναξε η μητέρα της και εκείνη αμέσως πάγωσε. «Τι κάνεις αγόρι μου;» ρώτησε η μητέρα της, τον Γεώργιο.
«Τη συγκεκριμένη στιγμή, έχω λίγο τα νεύρα μου….» απάντησε κοιτάζοντας με το ένα του μάτι, τη Φρειδερίκη.
«Σίγα μωρέ, φοβήθηκα» μουρμούρισε εκείνη γρήγορα.
«Πες της να μη με προκαλεί» διέταξε ο Γεώργιος τον Φτερωτό.
«Είπε, να μην τον προκαλείς» είπε κατευθείαν ο Φτερωτός στη Φρειδερίκη.
      Ο Γεώργιος κοίταξε την Αρτέμιδα, νιώθοντας ντροπιασμένος. «Σας ζητώ συγνώμη, για τη συμπεριφορά μου. Αλλά η κόρη σας, με εξοργίζει».
      «Μη στεναχωριέσαι, δεν είναι η πρώτη φορά που μου το ακούω αυτό» του απάντησε η Αρτέμιδα.
«Μαμά!» γκρίνιαξε η Φρειδερίκη.
«Η αλήθεια να λέγεται» είπε ο Φτερωτός.
      Η Φρειδερίκη τον αγριοκοίταξε. «Εσύ, με ποιανού το μέρος είσαι;» τον ρώτησε, κοιτάζοντας τον έντονα.
      Ο Φτερωτός μαζεύτηκε λίγο. «Με το δικό σου» απάντησε διστάζοντας, δείχνοντας προς το μέρος του Γεώργιου. 
      Ο Γεώργιος χαμογέλασε, ικανοποιημένος. Απευθύνθηκε ξανά στην Αρτέμιδα. «Εδώ και μέρες ψάχνω το δράκο μου. Το τελευταίο χρονικό διάστημα του έχω ελαττώσει το φαγητό, επειδή έβαλε μερικά κιλά παραπάνω που τον δυσκολεύουν στο πέταγμα. Από τότε όλο το σκάει γυρεύοντας φαγητό».
      «Δεν ξέρω τι τρώει το κατοικίδιο σου, εμάς πάντως κόντεψε να μας κάψει ζωντανούς» του είπε η Φρειδερίκη.
«Θα έφαγε κάτι που θα τον πείραξε στο στομάχι. Δε βγάζει φλόγες για την πλακά του…» το βλέμμα του καρφώθηκε πάνω στη Φρειδερίκη. «Εκτός κι αν κάποιος…κάποια τον ενόχλησε» είπε, κοιτάζοντας έντονα τη Φρειδερίκη.
      «Γιατί κοιτάς εμένα;» τον ρώτησε η Φρειδερίκη.
«Κάτι θα ξέρει» απάντησε ο Φτερωτός.
«Σε ξανά ρωτάω, εσύ με ποιανού το μέρος είσαι;» ρώτησε τον Φτερωτό η Φρειδερίκη, περισσότερο νευριασμένη από πριν.
      «Σου απαντάω πάλι, με το δικό σου» της απάντησε, δείχνοντας τον Γεώργιο. 
      Η Φρειδερίκη λύγησε τα δάχτυλα και των δύων χεριών της, νιώθοντας πανέτοιμη να αρπάξει από τα μαλλιά τον Φτερωτό.
      «Παιδιά!» φώναξε με έντονη η φωνή η μητέρα της, διακόπτοντας όλη την ορμή της. «Θα ήταν προτιμότερο να αφήσουμε τις λογομαχίες και να μιλήσουμε πιο σοβαρά» μίλησε η Αρτέμιδα, απευθυνόμενη σε όλους.
      «Έχετε δίκιο» συμφώνησε ο Γεώργιος, κοιτάζοντας με μισό μάτι τη Φρειδερίκη.
      «Πες μας από πού έρχεσαι…» του είπε η Αρτέμιδα.
«Έρχομαι από πολύ μακριά. Το μέρος από όπου κατάγομαι, δεν είναι ακόμα ευρέως γνωστό. Ο πατέρας μου τα τελευταία χρόνια ανέλαβε τον θρόνο και κάνει μερικές ανακινήσεις…».
      «Πολλά μας τα πες, πάρε το κατοικίδιο σου και δρόμο» τον διέκοψε η Φρειδερίκη απότομα, αδιαφορώντας πλήρως για τα λόγια του.
      Ο Φτερωτός τράβηξε το χέρι της, κάνοντας νόημα να σκύψει για να μπορέσει να της μιλήσει εμπιστευτικά στο αυτί. «Σκάσε. Θα βάλει το κατοικίδιο του να μας κάνει  ψητά κοτόπουλα!» της μίλησε έντονα μέσα στο αυτί της, όχι όμως αρκετά χαμηλόφωνα.
      «Οι προθέσεις μου δεν είναι βίαιες» απολογήθηκε ο Πρίγκιπας Γεώργιος.
      «Ποιος είναι ο πατέρας σου;» τον ρώτησε η Φρειδερίκη, κρατώντας στο πίσω μέρος του κεφαλιού της, τα λόγια του καλού της φίλου Φτερωτού.
      «Είναι Πλανητάρχης. Κάτοχος του Πλανήτη Μπρελόκ» της απάντησε αμέσως, ο Πρίγκιπας Γεώργιος. «Δεν είναι γνήσιος κάτοχος, ούτε κατέκτησε τη θέση του με νοθεία…».
«Τότε πώς;» τον ρώτησε ο Έκτορας.
«Στα ζάρια» του απάντησε ο Πρίγκιπας Γεώργιος.
«Ρε συ ο Κλέαρχος Δέκατος, είναι ο πατέρας σου;» τον ρώτησε ο Έκτορας.
«Ναι» απάντησε ο Πρίγκιπας Γεώργιος.
«Μεγάλο μούτρο» σχολίασε ο Έκτορας. «Και πολύ κωλόφαρδος. Είναι ο μόνος που με λίγα κερδίζει πολλά και με τα πολλά χάνει λίγα».
«Εννοείς ότι δε μένει ποτέ του άφραγκος;» τον ρώτησε ο Φτερωτός.
      «Η αλήθεια είναι πως ο πατέρας μου, είναι ένας πολύ καλός παίκτης, διότι κατέχει μία ιδιαίτερη τεχνική» μίλησε ο Πρίγκιπας Γεώργιος, πριν προλάβει ο Έκτορας να δώσει την απάντηση του στον Φτερωτό.
      «Και τους Δράκους σε ζάρια τους κέρδισε, έναν προς έναν» είπε ο Έκτορας.
      Ο Πρίγκιπας Γεώργιος ξερόβηξε ενοχλημένος, μη θέλοντας άλλο να μιλάνε για τον πατέρα του και τα κατορθώματα του.
      «Είπες ότι ξέρει τη Γαριφαλιά;» τον ρώτησε η Αρτέμιδα.
«Περιπλανώμενη μάγισσα δεν είναι;» ρώτησε για να επιβεβαιωθεί κοιτάζοντας τον Έκτορα.
      «Κατά κάποιο τρόπο ναι» του απάντησε ο Φτερωτός, σκαλίζοντας το μούσι του.
«Τη γνωρίζεις και εσύ;» τον ρώτησε ο Πρίγκιπας Γεώργιος.
«Είναι η γκόμενα του» απάντησε αμέσως η Φρειδερίκη.
      Το πρόσωπο του Πρίγκιπα Γεώργιου, παραμορφώθηκε εκφράζοντας την απέχθεια μαζί με το θυμό του. «Τα έχεις με αυτή;!».
«Γιατί ρε συ, είναι καλή κοπέλα» του απάντησε ο Φτερωτός, ήρεμο και ειλικρινή τρόπο.
«Τέτοιος μαλάκας είναι» σχολίασε η Φρειδερίκη.
      «Δεν ξέρω πως τα βρίσκεις μαζί της, εγώ ξέρω ότι είναι κακιά. Δε τη χωνεύω καθόλου» είπε ο Γεώργιος στο Φτερωτό, με ήρεμο τρόπο. «Γιατί τι σου έκανε;» τον ρώτησε ο Φτερωτός.
«Πρώτον επιχείρησε να σκοτώσει τη μητέρα μου και δεύτερον σκόπευε να μαγέψει τον πατέρα μου για να την ερωτευτεί και ύστερα σκόπευε να τον σκοτώσει και αυτόν».
«Παράξενο, η Γαριφαλιά δεν είναι τέτοιος…άνθρωπος» είπε ο Έκτορας.
      Ο Πρίγκιπας Γεώργιος κοίταξε καλά τον Έκτορα και ύστερα του μίλησε. «Εσύ τι της είσαι;».
«Ο Έκτορας είναι μαθητευόμενος της» απάντησε η Φρειδερίκη.
      «Ας πάψουμε να μιλάμε, για ένα πρόσωπο που δεν είναι ανάμεσα μας αυτή τη στιγμή και να μιλήσουμε για κάτι πιο συγκεκριμένο». Τον λόγο πήρε η Αρτέμιδα. «Χρειαζόμαστε βοήθεια. Είσαι πρόθυμος;».
      «Δε με αφορά» απάντησε ο Πρίγκιπας Γεώργιος.
«Κοίτα ένα μαλάκα» είπε η Φρειδερίκη, δείχνοντας τον Πρίγκιπα Γεώργιο.
      «Φρειδερίκη!» της φώναξε η Αρτέμιδα, τρομερά νευριασμένη. Πήρε μια βαθιά ανάσα, νιώθοντας έτοιμη να μιλήσει λίγο πιο ήρεμα. «Προς το παρόν δε σε αφορά. Αργότερα…σύντομα η κατάσταση θα επεκταθεί και τότε θα είναι αργά για την όποια βοήθεια».
      «Μας βοηθάς, σε βοηθάμε. Έτσι πάει» του μίλησε η Φρειδερίκη.
«Άλλωστε αν μας βοηθήσεις τώρα, ίσως να μη χρειαστεί άλλη βοήθεια» του είπε ο Φτερωτός.
      «Ρε παιδιά, ξέρετε με ποιον πάτε να τα βάλετε;» τους ρώτησε ο Πρίγκιπας Γεώργιος.
«Φυσικά και ξέρουμε» του απάντησε δυναμικά η Αρτέμιδα. «Τον συγκεκριμένο Δαίμονα, τον γνωρίζω από τότε που ήταν μωρό…».
«Και γιατί δεν τον έχεις σκοτώσει;» τη διέκοψε ο Πρίγκιπας. «Κυνηγός Δαιμόνων δεν είσαι;!».
«Φυσικά» του απάντησε περήφανα η Αρτέμιδα. «Τους Δαίμονες, όπως δεν ξέρεις, δεν μπορείς να τους σκοτώσεις. Τους αποδυναμώνεις, μέχρι να τους εξαντλήσεις» ολοκλήρωσε την απάντησή της.
«Τότε αφού δεν υπάρχει ούτε μία πιθανότητα να τον σκοτώσετε, γιατί τα βάζετε μαζί του;» τους ρώτησε ο Πρίγκιπας γελώντας.
      «Μπορεί να μην υπάρχει πιθανότητα, για τον θάνατο του. Όμως μπορούμε να τον αποδυναμώσουμε και να τον φυλακίσουμε» του απάντησε η Φρειδερίκη, συγκρατώντας ψύχραιμα τα νεύρα της.
«Στα αλήθεια το πιστεύεις αυτό;» τη ρώτησε ο Πρίγκιπας.
«Έχεις επίγνωση της καταστάσεως;» τον ρώτησε η Φρειδερίκη, έτοιμη να εκραγεί από τα νεύρα της.
«Ναι. Αυτός που κυνηγάτε είναι ο Δίδυμος Δαίμονας» της απάντησε με άνεση ο Πρίγκιπας.
«Δεν είναι μόνο αυτό» του είπε η Φρειδερίκη.
     
                                   * * * *
      «Κρα. Κρα. Κρα!».
Έστρεψαν όλοι τα κεφάλια τους προς τα πάνω, βλέποντας μαύρα κοράκια να έχουν καλύψει τον ουρανό. Ένα μεγάλο κύμα ήρθε κατά πάνω τους, έτρεχαν όλοι τους να κρυφτούν. Η Φρειδερίκη μαζί με τη μητέρα της, επιχείρησαν να σκοτώσουν μερικά. Αλλά κατάλαβαν πως ήταν μάταιος κόπος και έτρεξαν μαζί με τους άλλους για να κρυφτούν.


Constantine Red Moon

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου