Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και πρωτότυπες εμπνευσμένες ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Το όνομά μας είναι πλέον γνωστό στους εκδοτικούς κύκλους και είμαστε περήφανοι για το γεγονός ότι μέσα από του Moonlight Tales έχουν αναδειχτεί ιστορίες που τώρα, υπό εκδοτική στέγη πια, κοσμούν τα ράφια βιβλιοπωλείων.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

11 Δεκ 2017

0 Παίζοντας με το μέλλον (Κεφάλαιο 2) - Το παιχνίδι


Το παιχνίδι με το μέλλον φαντάζει εύκολο μα δεν είναι. Θα ακούσεις πολλούς που να λένε «Πήγα να μου πουν το φλυτζάνι για πλάκα». Η πραγματικότητα διαφέρει. Η χαρτομαντεία η καφεμαντεια είναι επένδυση. Κανείς δεν πάει για πλακα. Πας γιατί ελπίζεις ότι το μέλλον είναι καλύτερο ή μάλλον περισσότερο υποφερτό από το παρόν. Η αναμονή να σου πουν το φλυτζάνι είναι σαν το δώρο των γενεθλίων σου. Το ξετυλίγεις ανυπόμονα μέχρι να φτάσεις να ανοίξεις το κουτί. Όμως όπως μπορεί να μην σου αρέσει το δώρο, έτσι μπορεί να μην σου αρέσει και η πρόβλεψη.

    Είναι ένα πλήρως πνευματικό παιχνίδι στο οποίο εσύ δεν συμμετέχεις. Βρίσκεσαι καθιστός στην καρέκλα με όλες τις αισθήσεις σου παραδομενες στις κάρτες. Ακόμα και η λογική σου σωπαίνει. Την υποτάσσει το μέλλον. Κάρτες και μυαλό σε δύο αντίπαλα στρατόπεδα, προσπαθώντας το ένα να υποτάξει το άλλο. Μάχονται για να κερδίσουν, ενώ εσύ στέκεσαι στην μέση εξουθενωμένος πνευματικά. Τι να πιστέψεις και ποιον να ακολουθήσεις; Τελικά η λογική σου χάνει, γιατί το μέλλον σού υπόσχεται αλλαγές μεγάλες.
Μα μόνο αυτό υπόσχεται. Σου μιλάει για προοπτικές και για γεγονότα που θα πραγματοποιηθούν στον χρόνο που το σύμπαν ορίζει. Και εσύ ως τότε θα παίξεις το παιχνίδι αυτό πολλές φορές. Το τραπέζι του μελλοντολόγου και η καρέκλα σου είναι πάντα εκεί, έτοιμα να σε υποδεχθούν για ακόμα μια φορά. Για ακόμα μια φορά θα μπεις μέσα στην κλεψύδρα του χρόνου, προκειμένου να χωρέσεις το αύριο στο σήμερα αφήνοντας πίσω το χθες. Η φωνή της λογικής για ακόμα μια φορά θα σωπάσει. Ηττημένη και ανήμπορη θα κρυφτεί πίσω από την φωνή του μάντη. Όσο ο μάντης ερμηνεύει, αυτιά και μάτια στέκονται προσηλωμένα σε αυτόν. Να μην χαθεί ούτε ένα κόμμα. Να αναλυθεί κάθε χαρτί. Να απομνημονευθεί κάθε φράση.
Σιγά - σιγά εισέρχεσαι σε μία κατάσταση αρκετά εξαρτησιογόνο. Νιώθεις ολοένα και περισσότερο την ανάγκη να παραμυθιάζεσαι. Το μέλλον σου έταξε μια ζωή καλύτερη και χρειάζεσαι επιβεβαίωση. Επιβεβαιώση πως η ζωή σου θα αλλάξει. Θα έρθει ο πρίγκιπας, θα γίνεις Ωνάσης και θα ζήσεις μια ονειρεμένη ζωή. Κάθε φορά που νιώθεις να βαλτωνεις, ψάχνεις το παραμύθι για να κοιμηθείς ήσυχος το βράδυ. Να πάρει η ψυχή σου τη δόση της και εσύ να ηρεμήσεις.
«Οι προβλέψεις βασίζονται στην αυτοεκπληρούμενη προφητεία» μου ανέφερε ο Λευτέρης στην δεύτερη συνέδρια μας.
«Τι εννοείς;» τον ρώτησα γεμάτη απορία. Μόλις είχα εξομολογηθεί για πρώτη φορά στον ψυχολόγο μου την εξάρτηση μου. Ένιωθα πολύ άβολα αλλά είχα αντιληφθεί πως η τάση μου με τους μελλοντολόγους δεν ήταν φυσιολογική.
«Όταν τα διάφορα μέντιουμ σου λένε τι θα συμβεί, εσύ στήνεσαι με τέτοιο τρόπο απέναντι στα πράγματα και στο σύμπαν, ώστε να σου συμβούν» μου απάντησε.
«Δηλαδή θεωρείς πως πολλά από όσα πραγματοποιήθηκαν, είναι επειδή εγώ τα προκάλεσα;»
«Όχι απαραίτητα. Ανάμεσα σε μας και στο σύμπαν υπάρχει μια νομοτελειακή σχέση. Ό,τι προκαλείς, αυτό έλκεις. Αν εσένα έρθουν και σου πουν ότι θα κερδίσεις λεφτά, θα άρχισεις να παίζεις τυχερα παιχνίδια. Ε, κάποια στιγμή θα βγάλεις κάτι».
«Δηλαδή, δεν πιστεύεις στο πεπρωμένο και πως κάποιοι έχουν την ικανότητα να το διαβάζουν;»
«Το πεπρωμένο σου ή την μοίρα σου την ορίζεις εσύ. Το μόνο που έχεις καταφέρει ως τώρα, είναι να χρεώσεις με ένα υπέρογκο ποσό το τηλέφωνό σου και να κάψεις την ψυχή σου. Σαν πολύ ακριβά δεν πλήρωσες το πεπρωμένο σου, ρε συ Ερη;»
«Πιστεύεις ότι έχω κάψει και το μυαλό μου;»
«Όχι. Το γλίτωσες παρά τρίχα και αυτό, γιατί έχεις δυνατό μυαλό και κατάλαβες τι σου συμβαίνει».
Προσπάθησε πολύ, στις λίγες συνεδρίες, που κάναμε να με νουθετήσει. Η παρουσία του στη ζωή μου ήταν καταλυτική. Είχα κόψει την κακιά συνήθεια μέχρι εκείνο το απόγευμα, λίγες μέρες πριν αλλάξει ο χρόνος. Εκείνο το απόγευμα επρόκειτο να γίνει η αφετηρία ενός τέλους.
Σε ένα πράγμα είχε άδικο. Το πεπρωμένο μας είναι γραμμένο και προδιαγεγραμμένο. Το πεπρωμένο δεν μπορείς να το αποφύγεις. Οι κάρτες σου δείχνουν το δρόμο. Δρόμο που μπορείς να μην τον επιλέξεις. Υπάρχει η ελεύθερη βούληση πάντα. Υπάρχει η δυνατότητα να διαλέξεις άλλον τρόπο ζωής. Όμως για αυτό, χρειάζεσαι καθαρό μυαλό.
Ωστόσο ς ικανότητα της κριτικής σκέψης σταδιακά χάνεται. Μια ομίχλη κατακλύζει το μυαλό σου και εσύ προσπαθείς να δεις. Προσπαθείς να καθαρίσεις το τζάμι, να κοιτάξεις απέναντι, μα δεν μπορείς. Μάλλον δεν θες να δεις. Έτσι, βυθίζεσαι σε ένα απύθμενο σκοτάδι. Περπατάς σε μονοπάτια άγνωστα και αποχαιρετάς το λιγοστό φως που σε συνόδευε ως τώρα.
Νιώθεις πως οδεύοντας προς το σκοτάδι, οδεύεις προς το μέλλον. Έχεις βάψει ήδη το παρόν και το μέλλον σου με μελανά χρώματα. Κλείνεσαι μέσα σε τοίχους και περιμένεις... Περιμένεις την επαλήθευση της πρόβλεψης, την πραγματοποίηση της προφητείας, όσο εσύ έχεις εγκλωβιστεί στο πηγάδι που έχει βουλιάξει την ψυχή σου.
Το παιχνίδι με το μέλλον δεν είναι για όλους και πρέπει να ξέρεις να το παίζεις. Δεν υπάρχουν κανόνες. Είσαι εσύ και οι κάρτες. Πριν μπεις στο θάλαμο να θυμάσαι ότι ακόμα ζεις στο τώρα. «Όλα σε ένα τώρα γίνονται" μου είπε ο Νίκος τις προάλλες και είχε δίκιο.
Ορίσαμε τον χρόνο όπως βόλευε εμάς. Τον χωρίσαμε σε μήνες, μέρες και χρόνια. Κάθε λεπτό που περνάει, ανήκει στο χθες και κάθε λεπτό που θα έρθει, στο αύριο. Μα είμαστε σίγουροι ότι ο χρόνος λειτουργεί έτσι; Ένα είναι βέβαιο: για τον χρόνο υπάρχει μόνο χθές και πάλι διαφέρει από τον ορισμό εκείνο που δίνουν για το παρελθόν οι ανθρώποι.
Να μαι λοιπόν τώρα, ενάμισυ χρόνο μετά το πρώτο μου ταξίδι στην κλεψύδρα του χρόνου, να ζω το μέλλον μου. Οι προφητείες πραγματοποιούνται. Οι πιο πολλές από μόνες τους, γιατί είναι μέρος του πεπρωμένου μου. Κάποιες έχουν πραγματοποιηθεί, επειδή το επεδίωξα και εγώ, μα ακόμα και τότε δεν είχα αντιληφθεί τι ακριβώς έκανα.
Το έζησα πριν τον γνωρίσω και, όταν τον γνώρισα,  αναλώθηκα τόσο πολύ στους φόβους και στις ανασφάλειές μου, που ξέχασα να το ζήσω.
Είναι σαν το διαγώνισμα. Όσο και αν προετοιμαστείς, όσο και αν διαβάσεις, αν αγχωθείς πολύ, δεν θα γράψεις καλά. Έτσι και εδώ.
Η γνώση δεν αποτελεί δύναμη, τουλάχιστον όχι σε αυτήν την περίπτωση. Η γνώση εδώ προκαλεί πόνο και αγωνία. Σαν ένα ναρκωτικό που καίει τα σωθικά σου… Στην προκειμένη καίει εσένα… Ο πόνος δεν είναι σωματικός αλλά ψυχικός. Το μυαλό παύει να λειτουργεί και εσύ γίνεσαι έρμαιο των μέντιουμ, των καρτών και του μέλλοντος.
Είναι ένα παιχνίδι δύσκολο και  επικίνδυνο. Ένα παιχνίδι χωρίς κανόνες που πρέπει να μάθεις να το παίζεις σωστά και έξυπνα. Γιατί όταν το παρόν συναντήσει το πολυπόθητο μέλλον, δεν θα ξέρεις πώς να το αντιμετωπίσεις, και αυτή είναι η μεγαλύτερη συνέπεια της γνώσης.
Το θέμα είναι αντέχεις; Μπορείς; Εγώ το πεπρωμένο μου το προκάλεσα και έπαιξα μαζί του. Ακόμα και τώρα παίζω με δαύτο. Θέλω να το εξετάσω, να δω, αν τελικά υπάρχει εναλλακτική. Ένας άλλος τρόπος να ζήσεις τη ζωή σου. Όμως όσο και αν το αποφύγεις, να ξέρεις πως από τη μοίρα σου δεν ξεφεύγεις. Και αν ξεφύγεις, μόνη της θα έρθει σε σένα. Θα επιστρέψει, για να σου δείξει το σωστό δρόμο και να σε επαναφέρει σε αυτόν. Αρκεί να είσαι σε θέση να παρατηρείς τα σημάδια... όπως έκανε ο Αλχημιστής. Υπομονή, πίστη και παρατηρητικότητα... Αυτή θα σε οδηγήσει εκεί που πρέπει. Το γνώριζα και το γνωρίζω.
Και συνεχίζω να την συμβουλεύομαι, γιατί πλέον αρχίζω να συνειδητοποιώ πως το πεπρωμένο φυγείν αδύνατο... Ό,τι και αν κάνεις... Θα συμβεί!
Έτσι λοιπόν συνέβη και σε μένα.... Εκείνο το βράδυ στο καφέ έμελε να αποτελέσει το ορόσημο μιας χρονιάς γεμάτη από μέλλον και προβλέψεις. Προβλέψεις που πραγματοποιούνται. Εκείνο το βράδυ ήταν η αφετηρία όλων όσων έγιναν στην πορεία.
Γιατί η στιγμή που συναντησα το πεπρωμένο μου δεν άργησε πολύ... Πάνω σε τέσσερα είπε ο Νίκος και πάνω σε τέσσερα συνέβη.

Μόνο που ο Νίκος δεν μου αποκάλυψε τη διαδρομή μετά το τέσσερα. Τον πόνο και την απόγνωση που ένιωσα, όταν το πολυπόθητο πεπρωμένο έφυγε. Εξαφανίστηκε μέσα σε λίγες στιγμές. Ακόμα και τώρα δεν ξέρω πόσο τελικά κράτησε. Αν τελείωσε, και αν τελικά το έζησα. Ένα είναι σίγουρο, ότι ο κύκλος δεν έκλεισε... Ακόμα και τώρα δεν είμαι σίγουρη για όλα όσα συνέβησαν. Οι αισθήσεις και το ένστικτο μου το επιβεβαιώνουν. Η λογική όμως, λέει άλλα..

Χωρισμένη στα δύο, ψάχνοντας για εξηγήσεις και σημάδια πορεύομαι, παίζοντας με το μέλλον μου...

Μελάνια

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου