Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

8 Ιουν 2018

0 Η Μάγισσα του Αέρα (Κεφάλαιο 25) - Ραντεβού στο μώλο - Μέρος 3o

Πριν προλάβω να ολοκληρώσω την απάντησή μου, ο Κα ορμάει πάνω μου και με φιλάει με πάθος. Από την ένταση, γέρνει το σώμα μου προς τα πίσω και έτσι το δικό του σώμα βρίσκει έδαφος για να βρεθεί από πάνω μου και να με αναγκάσει με το βάρος του να ακουμπήσω τελικά την πλάτη μου στο έδαφος. Το φιλί του είναι επιθετικό και όπως την προηγούμενη φορά, καυτό και φλογερό.
Ανταποκρίνομαι με όλο μου το είναι σε αυτήν την απόλυτη έκφραση ερωτικής έλξης, μην μπορώντας να αντισταθώ στα ζωώδη ένστικτά μου. Άλλωστε ο Κα είναι αναμφβίβολα ένα γοητευτικό αρσενικό που κάνει τις γυναίκες στο πέρασμά του να αναστενάζουν. Τα πάντα πάνω του είναι ελκυστικά. Ακόμα και αυτός ο έμφυτος κυνισμός του, η τάση του να κοροϊδεύει τους άλλους και η ανάγκη του να νιώθει ανώτερος είναι χαρακτηριστικά που αντί να σε απωθούν, σε σαγηνεύουν. Ίσως είναι το μυστήριο που φαίνεται να τυλίγει τον ίδιο και τη ζωή του αυτό που κάνει την παρουσία του σαγηνευτική, ίσως η φαινομενική αδιαφορία του για τα πάντα να συμβάλλει στο ότι μόλις δείξει ο ίδιος ενδιαφέρον για σένα, νιώθεις ξαφνικά σημαντική.
Ό,τι και αν είναι αυτό το κάτι που με τραβάει πάνω του, σίγουρα δεν μπορώ να το αγνοήσω.
Τα χείλη μας λιώνουν σαν μέταλλο στη φωτιά, μιας φωτιάς που πυροδοτείται από ένα πάθος πρωτόγνωρο, για το δικό μου τουλάχιστον σώμα. Ακόμα και οι ερωτικές στιγμές που έχω μοιραστεί με τον Τάι, δεν συγκρίνονται σε ένταση και ορμή με αυτές που ζω τώρα. Ρουφώντας λαίμαργα ο ένας την ανάσα του άλλου σε κάθε μας υγρή συνάντηση, νιώθω την φούντωση της ανάγκης να γίνει το σώμα μου ένα με το δικό του, να αυξάνει λεπτό προς λεπτό. Η φλόγα ανάμεσα στα πόδια μου με αναγκάζει να βογκήξω αισθησιακά κάθε φορά που τα δάχτυλα των χεριών του περνάνε από το σημείο, δίνοντάς μου ορμητικά, σαν φουρτουνιασμένα κύματα, χάδια, γεγονός που κάνει το σώμα μου να τρέμει στην αναμονή της υπέρτατης ηδονής.
Η θερμοκρασία έχει χτυπήσει κόκκινο και νιώθουμε πλέον και οι δύο να ασφυκτιούμε μέσα στα ίδια μας τα ρούχα. Ο Κα, απρόθυμα, σηκώνει το κορμί του από πάνω μου για να ξεφορτωθεί με αποφασιστικές κινήσεις το φανελάκι που φοράει, αποκαλύπτωντας γι’ ακόμα μια φορά μπροστά στα διψασμένα για τη γυμνή του σάρκα μάτια μου τους τέλειους κοιλιακούς του.
Το πρώτο πράγμα που κάνω στη θέα των καλοσμιλευμένων αυτών μυών, είναι να αγγίξω με τα δαχτυλά μου το πιο σέξυ σημείο στο σώμα ενός άντρα: τα λακάκια πάνω από τους μηρούς, λίγο πριν την ηβική περιοχή.
Ασυναίσθητα, την στιγμή που τα ακροδάχτυλά μου γεύονται την αίσθηση της γυμνή του σάρκας, δαγκώνω ελαφρά το κάτω χείλος μου και νιώθω το σώμα μου να τρέμει. Έπειτα στρέφω το βλέμμα μου, που σπινθηροβολεί από τον πόθο, μέσα στο δικό του. Η ματιά του λάγνα και σκοτεινή, νιώθω πως ξεγυμνώνει την ίδια μου την ψυχή.
«Σε θέλω» μου λέει με φωνή βαθιά και βραχνή, αλλά ταυτόχρονα σταθερή και αποφασιστική.
Με αυτή του τη δήλωση, σαν να συνέρχομαι απότομα από τη σεξουαλική μέθη που με έχει κυριεύσει και η συνειδητοποίηση του τί πρόκειται να ακολουθήσει με χτυπά σαν κεραυνός εν αιθρία: ο Κα θέλει να κάνουμε σεξ!
Ξαφνικά νιώθω το στόμα μου να στεγνώνει και με πιάνει τέτοιος πανικός, που δεν μπορώ να αντιδράσω κατάλληλα όταν με αργές και αισθησιακές κινήσεις ο Κα ανασηκώνει ελαφρά το πάνω μέρος του κορμιού μου και μου βγάζει προσεκτικά τη μπλούζα. Στη θέα της γυμνής μου επιδερμίδας,που είμαι σίγουρη ότι κάτω από το φεγγαρόφως θα μοιάζει πιο χλωμή από ποτέ, αλλά και του σέξυ μαύρου σουτιέν που συγκρατεί το πλούσιο στήθος μου, το ύφος του Κα αλλάζει απότομα. Το βλέμμα του γίνεται πιο σκοτεινό, τόσο που τα γκριζογάλανα μάτια του χάνονται στις σκιές της νύχτας, ενώ το σώμα του πλέον ανταποκρίνεται με περισσότερη αγριότητα στις σεξουαλικές κινήσεις που του υποβάλλουν οι αντρικές του ορμόνες.
Αυτή η αλλαγή με τρομάζει. Τα πράγματα παίρνουν επικίνδυνη τροπή. Δε θέλω να ακούγομαι σαν μυξοπαρθένα, αλλά δεν είμαι έτοιμη να προχωρήσω μέχρι το τέλος!
Ο Κα σκύβει και πάλι από πάνω μου, δίνοντάς μου άγρια φιλιά στο στόμα, στο λαιμό και στο στήθος. Χρησιμοποιεί τα δυο του χέρια για να χαϊδέψει μαεστρικά και απολύτως  αισθησιακά τα δυο μου στήθη και νιώθω τις ρώγες μου να ερεθίζονται ευχάριστα από την απόλαυση που μου προσφέρει το άγγιγμά του. Όσο και αν μου αρέσουν όλα αυτά που μου κάνει όμως, δεν μπορώ να χαλαρώσω στη σκέψη όσων θα ακολουθήσουν.
Ο Κα συνεχίζει την καυτή πορεία των φιλιών του προς το κάτω μέρος του σώματός μου. Παίζοντας με τη γλώσσα του πάνω στη ιδρωμένο μου δέρμα και χαϊδεύοντας ακόμα τα στήθη μου φτάνει στην  περιοχή της κοιλιάς και έπειτα χρησιμοποιεί τα χέρια του για να ξεκουμπώσει το τζιν μου.
«Κα...» καταφέρνω να ψελλίσω με τρεμάμενη φωνή, τόσο από ηδονή όσο και από φόβο.
Μη καταλαβαίνοντας το δισταγμό  στη φωνή μου ο Κα συνεχίζει να ασχολείται με το κούμπωμα στο τζιν μου, ώσπου τελικά το ανοίγει και έπειτα το τραβάει από πάνω μου αργά και βασανιστικά, αφήνοντας φιλιά σε κάθε εκατοστό των μηρών μου που αποκαλύπτεται στο πέρασμα του σκληρού υφάσματος. Όταν επιτέλους το αφαιρεί από πάνω μου, συνεχίζει να με φιλά και πάλι, αυτή τη φορά ξεκινώντας από τις γάμπες και με πορεία προς τα πάνω. Και καθώς το στόμα του πλησιάζει στο επίμαχο σημείο, φέρνει τα χέρια του πάνω στο δαντελένιο,στρινγκ εσώρουχό μου και το τραβά ελαφρά προς τα κάτω για να το αφαιρέσει.
«Όχι, μη» ψελλίζω και πάλι αδύναμα και το σώμα μου αντιδρά με τρέμουλο στο άγχος που με έχει πια για τα καλά κυριεύσει.
Αντιλαμβανόμενος πλέον τον φόβο μου, ο Κα προς μεγάλη μου έκπληξη, αφήνει το εσώρουχό μου στη θέση του και αφού μου δώσει μερικά ακόμα φιλιά στο εσωτερικό των μηρών μου, φέρνει το πρόσωπό του απέναντι από το δικό μου. Το βλέμμα του έχει γλυκάνει και τα μάτια του έχουν ξαναβρεί το γνώριμο, γκριζογάλανο χρώμα τους.
«Μη φοβάσαι» μου λέει με ένα ελαφρύ λαχάνιασμα, «σου είπα ότι δεν θα σου κάνω κάτι που δε θέλεις».
Ο ήχος της φωνής του είναι ήρεμος, σταθερός και καθησυχαστικός. Παρόλα αυτά το σώμα μου δε λέει να ηρεμήσει και συνεχίζει να τρέμει ελαφρώς κάτω από το δικό του.
«Δεν είναι ότι δε θέλω...» του απαντώ χωρίς να είμαι σίγουρη για το τι ακομα θα βγει απο το στόμα μου, «απλά... εγώ... δεν το έχω ξανακάνει αυτό... και... δεν ξέρω... εμ...».
«Α» μου απαντά με ένα απλό επιφώνημα έκπληξης συνοδευόμενο από το ανάλογο ύφος, «δηλαδή μου λες ότι είσαι παρθένα; Αυτό σίγουρα δεν το περίμενα!»
Το σχόλιό του μοιάζει ελαφρώς κοροϊδευτικό και το ύφος του ξαφνικά αλλάζει από γλυκό και καθησυχαστικό, σε ψιλονευριασμένο και κυνικό. Σηκώνεται από πάνω μου αμέσως και αφού ρίχνει μια σύντομη ματιά στο φεγγάρι, κουνά πέρα δώθε το κεφάλι του σαν να μην μπορεί να πιστέψει αυτό που μόλις του είπα.
«Μπορείς να μου δώσεις τα ρούχα μου;» του λέω πλέον με φωνή δυνατή και προστακτική, έχοντας ξαναβρεί τον εαυτό μου, αφού πέρασε ο ‘κίνδυνος’.
«Δεν χρειάζεται να ντυθείς ακόμα» μου λέει και γυρνάει προς το μέρος μου. «Ακόμα και χωρίς σεξ, μπορώ να πω ότι απολαμβάνω το θέαμα» μου απαντά με το γνωστό αλαζονικό του ύφος και με το σχόλιό του ξαφνικά νιώθω την γύμνια μου να με ενοχλεί περισσότερο.
«Έι, δεν είναι ωραίο αυτό που κάνεις» του λέω με θάρρος και τόλμη, παρόλο που νιώθω εκτεθειμένη, τόσο σωματικά όσο και συναισθηματικά.
Το ύφος του σοβαρεύει. Γονατίζει μπροστά μου κοιτώντας με στα μάτια- μόνο στα μάτια και όχι πιο κάτω- και μου λέει σχεδόν απολογητικά:
«Δε χρειάζεται να αρπάζεσαι. Απλά, δεν περίμενα ότι μια κοπέλα σαν κι εσένα θα ήταν ακόμα άπειρη σε αυτόν τον τομέα. Είσαι πανέμορφη» μου λέει «και απορώ πώς δε βρέθηκε ακόμα κάποιος να διεκδικήσει αυτό το θεϊκό κορμί» συνεχίζει και το ύφος του αρχίζει και πάλι να πονηρεύει. «Ο ξάδερφός μου είναι τελείως κότα τελικά».
«Να ‘τα μας!» του λέω εξοργισμένη και δε με νοιάζει πλέον καθόλου που είμαι ημιγυμνή. «Τι είδους ψύχωση έχετε πάθει ο ένας με τον άλλο; Πάτε καλά; Και στο κάτω κάτω, τι είμαι πια και για τους δυο σας; Κάποιου είδους βραβείο σε έναν άτυπο αντρικό διαγωνισμό;»
Σηκώνομαι στα πόδια μου και ψάχνω με μανία τα ρούχα μου. Τι στο καλό, στο ποτάμι τα πέταξε αυτός;
Ο Κα με πιάνει από το μπράτσο και με αναγκάζει να τον κοιτάξω. Φαίνεται εκνευρισμένος.
«Μπόνι, κόψε τις βλακείες επιτέλους» λέει και τα δάχτυλά του με σφίγγουν. «Σε γουστάρω και το ξέρεις πολύ καλά. Το ένιωσες από τη πρώτη στιγμή που συναντήθηκαν τα βλέμματά μας».
«Ε, και; Αυτό σου επιτρέπει να μου συμπεριφέρεσαι σαν τρόπαιο;»
«Άσε τα κοριτσίστικα δράματα και δε σου πάνε καθόλου» με προσγειώνει με μια έκφραση αγανάκτησης στο πρόσωπό του, την οποία αντικαθιστά αμέσως το σοβαρό του ύφος. «Άκουσε με όμως προσεκτικά. Σε θέλω. Ούτε κι εγώ ξέρω πώς κρατιέμαι και δε σε κάνω δική μου εδώ και τώρα. Αλλά βλέπεις μου αρέσεις πολύ. Υπερβολικά πολύ για να αγνοήσω το γεγονός ότι θα είμαι ο πρώτος σου κι εσύ τρέμεις στην αγκαλιά μου σαν το ψάρι. Κανονικά, δεν ασχολούμαι με τέτοιες λεπτομέρειες. Αλλά με εσένα... τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά».
Τα μάτια μου παραμένουν καρφωμένα στα δικά του για λίγο, προσπαθώντας να καταλάβω κατά πόσο είναι ειλικρινής αυτή του η εξομολόγηση. Η καρδιά μου χτυπά ξέφρενα μέσα στο στήθος μου παρακαλώντας το μυαλό μου να βγάλει γρήγορα την ετυμηγορία για τα όσα μου εξομολογήθηκε μόλις τώρα ο Κα.
«Δεν ξέρω πώς έχεις συνηθίσει να φέρεσαι στις γυναίκες, αλλά σε ευχαριστώ που...σταμάτησες» του λέω, καταλήγοντας ότι από τις πράξεις του, μάλλον αυτά που ισχυρίζεται είναι αληθινά.
«Καλά» μου λέει αδιάφορα. «Και τώρα αφού δε θα κάνουμε σεξ- εκτός κι αν το σκέφτεσαι» μου λέει και αφήνει μια μικρή παύση πριν συνεχίσει, δίνοντας μου την ευκαιρία να του απαντήσω. Εγώ απλά κουνώ αρνητικά το κεφάλι, οπότε χωρίς να αλλάξει καθόλου το ύφος του, τον ακούω να καταλήγει στην εξής πρόταση: «μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλεις».
Με μια κίνηση του δείκτη του, ξεπετάγονται στον αέρα με τη δύναμη της τηλεκίνησης που κατέχει, τα ρούχα μου, ελαφρώς στραπατσαρισμένα αλλά ευτυχώς στεγνά και τα εναποθέτει στα πόδια μου.
«Ε-ευχαριστώ» του λέω και του χαρίζω ένα μικρό ντροπαλό χαμόγελο. Χωρίς να χάσω χρόνο αλλά με αργές, χαλαρές κινήσεις, ξαναντύνομαι και το ίδιο κάνει και ο Κα.
«Λοιπόν... τι θα κάνουμε τελικά;»
«Χμ... Μου αρέσει εδώ» του λέω σηκώνοντας τα χέρια μου για να του δείξω γύρω μου όλα αυτά τα αναμμένα κεριά και τις ζωηρές πυγολαμπίδες, που λόγω της ώρας, έχουν μάλλον λιγοστέψει. «Μπορούμε να κάτσουμε λίγο και να μιλήσουμε. Ξέρεις, ακόμα δεν μου έχεις δώσει τις απαντήσεις που θέλω».
«Για το ξόρκι της Μαρί;»

«Ωραίος ο ελιγμός σου, αλλά όχι» του απαντώ χαμογελαστά. «Για την πραγματική σου φύση. Τι είσαι τελικά;»



Foni Nats

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου