Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

18 Οκτ 2018

0 Writer’s block: 3 βήματα για να τελειώσεις το βιβλίο σου

Πολλά έχουν γραφτεί και ειπωθεί για το writers block, τον φόβο και τον τρόμο των απανταχού κειμενογράφων. Στη συγγραφική αρένα βρισκόμαστε εμείς, που με όπλα τις λέξεις προσπαθούμε να φτάσουμε στο τέλος της ιστορίας, και αυτό, που έρχεται και ροκανίζει την έμπνευσή μας, μασά τις λέξεις μας και μας κρατά μακριά από την επιτυχία. Ή μήπως όχι; Μήπως το writers block δεν είναι ο αληθινός εχθρός; Μήπως ο εχθρός είναι ο ίδιος μας ο εαυτός;

Σε παλαιότερο άρθρο, η Αγγελίνα μάς έδωσε μερικές προτάσεις για το πώς να αντιμετωπίσουμε το συγγραφικό μπλοκάρισμα και να προκαλέσουμε την έμπνευση (διάβασέ το εδώ). Ένα άρθρο που, αν το συνδυάσεις με το σημερινό, θα σε βοηθήσει να προχωρήσεις με ταχείς ρυθμούς και να απολαύσεις τη διαδικασία στο έπακρο. Σήμερα όμως θα εστιάσω στο πώς θα νικήσουμε το συγγραφικό μπλοκάρισμα χωρίς να περιμένουμε την έμπνευση να μας χτυπήσει την πόρτα. Με απλούστερα λόγια, θα εστιάσω στο πώς θα κάνουμε τη δουλειά, στο πώς θα νικήσουμε τον εαυτό μας. Γιατί κακά τα ψέματα, το μόνο που μας κρατά μακριά από την ολοκλήρωση ενός βιβλίου είμαστε εμείς. Είναι η έλλειψη θέλησης, αποφασιστικότητας. Είναι η άρνησή μας να βάλουμε το βιβλίο μας σε προτεραιότητα.
Σκέψου το απλά: αν υπάρχει μια ταινία που σου αρέσει, θα κάνεις ό,τι μπορείς για να τη δεις. Αν θες να περάσεις χρόνο με τους φίλους σου, θα προσαρμόσεις το πρόγραμμά σου για να τους συναντήσεις. Γιατί δεν κάνεις το ίδιο με το βιβλίο σου; Βάλε το έργο σου προτεραιότητα στη ζωή σου για ένα διάστημα, μόνο έτσι θα προχωρήσει. Και όταν το κάνεις ακολούθησε τον οδηγό των 3 βημάτων για σίγουρα αποτελέσματα.

Ο παρακάτω οδηγός βασίζεται στα 3 βήματα για το writers block της Dr Clare Lynch, προσαρμοσμένος από εμένα στις απαιτήσεις ενός συγγραφέα μυθιστορήματος. 


Βήμα 1
Βρες τον σκοπό σου
Η συγγραφή και ειδικά η συγγραφή ενός βιβλίου είναι μια χρονοβόρα διαδικασία. Για να τα βγάλεις πέρα, για να παραμείνεις συγκεντρωμένος και να επιμείνεις, χρειάζεσαι ένα κίνητρο, έναν στόχο που θες να πετύχεις. Μπορεί να έχεις στόχο να βγάλεις την ιστορία από το κεφάλι σου, μπορεί να θες τη δόξα, τα χρήματα (ο καθένας μπορεί να κάνει όνειρα), το να περάσεις ένα μήνυμα ή το να τελειώσεις απλώς το πρότζεκτ για να μη σε απολύσουν (ο οδηγός κάνει για κάθε περίπτωση κειμενογράφου). Σημασία έχει να βρεις τον σκοπό σου, να ξέρεις πού πας, και να εστιάσεις σε αυτό.


Βήμα 2
Πάρε θέση
Ο αυθεντικός τίτλος του βήματος στα αγγλικά είναι «show up», αλλά στα ελληνικά δε βγάζει τόσο νόημα. Ο τίτλος έρχεται από τη φράση του Woody Allen: «80% of success is showing up», δηλαδή, το 80% της επιτυχίας είναι το να εμφανιστείς. Στη δική μας γλώσσα και προσαρμοσμένο στις συγγραφικές ανάγκες, το βήμα 2 μάς λέει πολύ απλά και λαϊκά: «Στρώσε τον κώλο σου στην καρέκλα και γράψε».
Για την ακρίβεια, στο εξωτερικό οι μεγάλοι συγγραφείς χρησιμοποιούν μια αντίστοιχη έκφραση (βλέπε εικόνα):


Ίσως ακούγεται εύκολο σε όσους βρίσκονται έξω από τον χορό, αλλά όσοι γράφουμε, ξέρουμε πόσο δύσκολο είναι πραγματικά να καθίσουμε μπροστά στον υπολογιστή μας και να αρχίσουμε να γράφουμε. Πάντα υπάρχει κάτι που θα μας αποσπάσει την προσοχή, κάποια υποχρέωση, η επιθυμία να χαλαρώσουμε και να χαζέψουμε στο ίντερνετ ή απλώς να κοιτάμε το παράθυρο. Αν θες όμως, φίλε μου, να γράψεις αυτό το βιβλίο, εστίασε στον σκοπό που ανέφερα παραπάνω, σύρε τον εαυτό σου μπροστά στον υπολογιστή, άνοιξε το word και απλώς γράψε!

Βήμα 3
Μη γράφεις σωστά, απλώς γράφε
Όταν πρέπει να γράψουμε κάτι, είτε πρόκειται για βιβλίο είτε για ευχετήρια κάρτα, έχουμε πάντα αυτή την ανόητη αίσθηση πως πρέπει να το γράψουμε τέλεια με την πρώτη. Στην ευχετήρια κάρτα καλό είναι να κάνεις μερικές δοκιμές σε ένα πρόχειρο μέχρι να καταλήξεις στο μήνυμα που θες. Όσον αφορά το βιβλίο, ευτυχώς το word μάς επιτρέπει να κάνουμε πολλές αλλαγές, γιατί το μόνο σίγουρο είναι ότι η πρώτη φορά δε θα είναι τέλεια, όσο και αν το προσπαθήσεις.
Αυτό που διαχωρίζει τον καλό και τον κακό συγγραφέα δεν είναι το κομμάτι της συγγραφής, είναι το κομμάτι τον διορθώσεων. Ο καλός συγγραφέας ξέρει πως τουλάχιστον το 50% της διαδικασίας είναι το ξαναγράψει-διορθώσει το έργο του (πολύ πριν το στείλει στον εκδότη ή στον επιμελητή).

Κάθε κείμενο που προσπαθεί να περάσει από το μυαλό σου στο χαρτί μοιάζει να αγανακτεί με την αλλαγή περιβάλλοντος. Στο μυαλό σου ήταν όμορφο, αστείο, συγκινητικό, γουστόζικο, κουλτουριάρικο. Στο χαρτί είναι ένα χάλι και μισό. Το μεγάλο μυστικό για να αντιμετωπίσεις το συγγραφικό μπλοκάρισμα είναι να εξοικειωθείς και να νιώθεις άνετα με το first draft σου. Πάψε να σκέφτεσαι το τι και πώς θα το γράψεις. Απλώς γράψε. Γράψε κάτι κακό και το διορθώνεις μετά, μέχρι να γίνει τέλειο.


Είτε ξεκινάς τώρα το βιβλίο σου είτε βρίσκεσαι κάπου στα μισά, αυτά τα 3 βήματα θα σε βοηθήσουν να το ολοκληρώσεις. Όπως είδες και μόνος σου, τα βήματα είναι απλά. Το κλειδί και για τα 3 είναι η θέληση. Αφιερώσου στην ιστορία σου και εκείνη θα σε ανταμείψει.

Μαρία Μουστοπούλου


17 Οκτ 2018

0 Επικίνδυνες σκιές (Μέρος 2-Κεφάλαιο 9)


ΈΡΑΜΠΟΡΝ

    Η ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ ΣΥΝΤΑΝΤΗΣΕ και αιχμαλώτισε την δική της. Το ξεφτισμένο πράσινο χρώμα τους δεν εξέπεμπε κανενός είδους θέρμη, όπως έκαναν του Κίλιαν. Ολόκληρο το σώμα της κοπέλας ανατρίχιασε από τη ψυχρή ματιά του. Την κοιτούσε με ενδιαφέρον και στα χείλη του είχε σχηματιστεί ένα μειδίαμα. Στεκόταν όρθιος μπροστά της και το ύψος του, του προσέδιδε επιβλητικότητα. Τα λεπτά περνούσαν και νεκρική σιωπή είχε απλωθεί στο δωμάτιο. Έως ότου ο βασιλιάς γέλασε και κάθισε σε ένα από τα μαξιλάρια. Ξαφνικά έμοιαζε ποιο ανέμελος και περισσότερο οικείος. Η κίνηση που είχε κάνει δεν άρμοζε σε έναν βασιλιά.

0 Το άστρο που έδυσε (Κεφάλαιο 4 - Μέρος 3) - Εν μέρει καλός ή εν μέρει κακός;


Την ημέρα εκείνη σχολάσαμε νωρίτερα, προκειμένου να ετοιμαστεί κατάλληλα ο χώρος για τη μεγάλη στιγμή της αλλαγής του χρόνου. Το ίδιο φυσικά συνέβαινε σε ολόκληρο το Μανχάταν, που ζούσε στο ρυθμό των γιορτών, με επίκεντρο την Time Square, όπου το πλήθος συγκεντρωνόταν κάθε χρόνο για να γιορτάσει την αλλαγή. Εγώ καθόμουν στον καναπέ του διαμερίσματός μου, έχοντας άναψε στο φουλ την ενδοδαπέδια θέρμανση και φυσικά έχοντας απλώσει τριγύρω κάθε πιθανό χρώμα κοστουμιού και πουκαμίσου. Αν είχα προσλάβει ενδυματολόγο, θα γλίτωνα τον πονοκέφαλο, σκέφτηκα και τότε ένιωσα μία παρουσία.

0 Κλωθώ (Κεφάλαιο 3)

Ο Όθωνας υπηρετούσε στη Δεύτερη Μεραρχία από τους πρώτους μήνες του 1938, όταν είχε αποφοιτήσει πλέον κι από τη Σχολή Πεζικού της Θεσσαλονίκης όπου πήγε για εκπαίδευση πέντε μήνες.

0 Η αλήθεια μου (Κεφάλαιο 6 - Reboot)



Πάνε δύο μέρες από τότε που έφυγε η Μιράντα. Δύο μέρες από τότε που βγήκα από το δωμάτιό μου, είδα κάποιον από την παρέα ή μίλησα γενικά. Όλο το Σαββατοκύριακο η Έλενα χτυπά την κλειδωμένη πόρτα του σπιτιού μου και προσπαθεί απελπισμένα να την αφήσω να μπει μέσα. Αυτές τις μέρες δεν έχω φάει τίποτα, έχω κοιμηθεί ελάχιστα και αυτό μόνο αφού το σώμα μου με εγκατέλειψε μετά από ατελείωτες δακρύβρεχτες ώρες πάνω από το μαξιλάρι. Ως αποτέλεσμα, τα μάτια μου έχουν πρηστεί και τα χείλη μου είναι αφυδατωμένα.

13 Οκτ 2018

0 Η άργυρος χορδή (Κεφάλαιο 2)


Το απόγευμα εκείνης της ημέρας, όπως τα περισσότερα απογεύματα, το πέρασα στο δωμάτιό μου ψάχνοντας διάφορα στο ίντερνετ είτε για τις εργασίες μου είτε για άλλα πράγματα που με ενδιέφεραν. Ως γνωστόν απορροφήθηκα τόσο ώστε ξέχασα να φάω κάτι για πολλές ώρες, οπότε το αναμενόμενο χτύπημα στην πόρτα μου δεν άργησε να έρθει. Η μητέρα μου είχε αναλάβει τη διάσωση της υγείας μου για άλλη μια φορά, φέρνοντάς μου βραδινό σε έναν δίσκο. Το ύφος της πρόδιδε την αγανάκτησή της και, αφού με μάλωσε τρυφερά, με έβαλε να της υποσχεθώ πως θα το φάω. Δεν μπορούσα να της πω όχι, όπως και εκείνη άλλωστε, οπότε υπάκουσα τόσο στην υπόδειξή της όσο και στην προσταγή του στομαχιού μου, το οποίο μόλις ήρθε σε επαφή με τη μυρωδιά του λαχταριστού ψητού χοιρινού απαίτησε να το λάβει.

0 Η Μάγισσα του Αέρα (Κεφάλαιο 27) Τύψεις και παλιές ιστορίες - Μέρος 3ο

ΤΑΪ ΧΑΛΙΓΟΥΕΛ
«...Μέρα» πετάει ξερά ο Κα μπαίνοντας εντελώς απροειδοποίητα από την πίσω πόρτα της κουζίνας, κλείνοντας με φόρα την πόρτα πίσω του και βγάζοντας με άθελά του από τη δύσκολη θέση να κουκουλώσω την ντροπιαστική ιστορία της σοφίτας στην εμπαθητική μητέρα του. Αν ήξερε πόσο με βόλεψε αυτή τη στιγμή, θα έριχνε σπίρτο να αυτοπυρπολυθεί επί τόπου.
«Κα!» ξαφνιάζεται η θεία μου. «Τώρα γυρνάς σπίτι; Πού στο καλό ήσουν όλο το βράδυ;» φωνάζει ανήσυχη προς το μέρος του η θεία Τζέιν.
Ο Κα της ρίχνει μια περηφρονητική ματιά, όπως πάντα και με τη δύναμη της τηλεκίνησης βάζει τον έτοιμο καφέ που υπάρχει στην καφετιέρα σε μια μεγάλη κούπα, η οποία αφού γεμίσει μέχρι πάνω, προσγειώνεται ομαλά στο χέρι του.
«Κα, σου μιλάω» επιμένει η θεία μου και δείχνει να καταβάλλει μια παραπάνω προσπάθεια στο να συγκεντρωθεί. Πιθανότατα να προσπαθεί να ‘διαβάσει’ το οποιοδήποτε συναίσθημα πάνω στον γιο της. Όμως φαίνεται να αποτυγχάνει. «Πάλι φοράς το δαχτυλίδι του πατέρα σου; Σου έχω απαγορ...»

11 Οκτ 2018

4 Αργό vs Γρήγορο γράψιμο - Ποιο είναι πιο σωστό;




Σίγουρα όλοι έχουμε συναντήσει συγγραφείς να λένε «γράφω ένα βιβλίο σε μία εβδομάδα, σε έναν ή λίγους μήνες» και άλλους πως «το βιβλίο αυτό πήρε δύο ή τρία ή τέσσερα χρόνια για να ολοκληρωθεί». Ποιος λέει την αλήθεια και ποιος από τους δύο είναι καλύτερος και αποδοτικότερος τρόπος για να γράφεις; Πάμε να τα δούμε στη συνέχεια του άρθρου.
Αρχικά να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Κανένας συγγραφέας, επαγγελματίας τουλάχιστον, δεν ισχυρίζεται πως έγραψε ένα ολοκληρωμένο βιβλίο μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Αυτό που εννοούν συνήθως, είναι πως χρησιμοποίησαν την τεχνική του προχείρου, στην οποία γράφεις μία αρχική εκδοχή της ιστορίας και μετά την πλακώνεις στις διορθώσεις, σε τέτοιο βαθμό που σχεδόν τίποτα δε θυμίζει την αρχική ιστορία. Επίσης, όλη η δουλειά έχει γίνει από πριν, η έρευνα, το στήσιμο της πλοκής, όλα όσα χρειάζεται να προϋπάρχουν για να μπορέσουν μετά να αφοσιωθούν στην αποτύπωση στο χαρτί. Όλοι οι μεγάλοι συγγραφείς γνωρίζουν  πως στην πραγματικότητα η συγγραφή είναι η τέχνη της διόρθωσης και απαιτεί πολύ χρόνο και υπομονή για να ολοκληρωθεί ένα βιβλίο. Το λάθος των περισσότερων πρωτοεμφανιζόμενων συγγραφέων είναι πως, με το που ολοκληρώσουν ένα βιβλίο, τρέχουν προς εύρεση εκδοτικής στέγης και δυστυχώς στις μέρες μας, με τις ευκαιρίες που δίδονται με την αυτοέκδοση και τη συνέκδοση, βγαίνουν στην αγορά πολλά άγουρα έργα, τα οποία μόλις τα διαβάσεις σου αφήνουν ακριβώς αυτό το συναίσθημα: ήταν καλή ιστορία αλλά θα μπορούσε να έχει παρουσιαστεί καλύτερα.
Ο συγγραφέας που γράφει γρήγορα ένα βιβλίο και δεν προβαίνει στις ανάλογες διορθώσεις και στον εμπλουτισμό του, καταλήγει με ένα έργο ανώριμο, το οποίο φωνάζει από μακριά πως δεν του δόθηκε ο απαραίτητος χρόνος και προσοχή. Και είναι κρίμα. Μοιάζει σαν να κάνεις ένα παιδί και μετά να μη φροντίζεις για την ανατροφή του, παρά το αφήνεις να μεγαλώσει μόνο του. Σίγουρα δε θα φτάσει τόσο ψηλά όσο αν το φρόντιζες εξαρχής.
Σκεφτείτε, επίσης, πως μετά την ολοκλήρωση ενός βιβλίου είναι απαραίτητο να αποστασιοποιηθούμε από αυτό κάποιες μέρες, μία-δύο εβδομάδες το λιγότερο, για να κατορθώσουμε να κάνουμε ολοκληρωμένες διορθώσεις και να το κοιτάξουμε με αντικειμενικότητα, ώστε να αντιμετωπίσουμε όσα περισσότερα λάθη και τρύπες στην πλοκή μπορούμε. Οπότε, αν λάβουμε όλα αυτά υπόψη, περνά ένα εύλογο διάστημα μέχρι να θεωρήσουμε πως έχουμε ξεμπερδέψει με το συγκεκριμένο βιβλίο.


Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν οι συγγραφείς που χρειάζονται πολύ καιρό, έως και χρόνια, για να ολοκληρώσουν ένα έργο. Και εδώ όμως υπάρχουν υπέρ και κατά. Σίγουρα υπάρχει περισσότερος χρόνος για το στήσιμο της ιστορίας και για να εντοπιστούν λάθη και κενά, όμως κινδυνεύουμε να πέσουμε σε άλλες παγίδες. Από προσωπική εμπειρία, το να μην ολοκληρώνεται ένα έργο σε ένα διάστημα περίπου έξι μηνών, σημαίνει πως ο συγγραφέας δεν έχει τον απαιτούμενο χρόνο να διαθέσει σε αυτό. Γράφει στον ελεύθερό του χρόνο και δε δημιουργεί χρόνο για να γράφει. Ή είναι πολύ πιθανόν να γράφει ξανά και ξανά κεφάλαια, να αλλάζει την πλοκή, να προσθέτει και να αφαιρεί χαρακτήρες κ.λπ. Φυσικά, δεν είναι κακό να γράφεις όταν έχεις χρόνο, απλώς δεν πρέπει να περιμένεις πως θα ολοκληρώσεις κάτι σύντομα και σίγουρα το έργο σου θα χρειαστεί περισσότερες διορθώσεις στο τέλος. Αυτό θα συμβεί, γιατί αν σκεφτείτε πως το πρώτο κεφάλαιο της ιστορίας γράφτηκε σήμερα και το τελευταίο σε δύο χρόνια από τώρα, τότε σίγουρα έχει αλλάξει πάνω από όλα ο τρόπος γραφής, το ύφος, ο τόνος του συγγραφέα. Για αυτό τον λόγο, σε τέτοιες περιπτώσεις είναι καλό να ξαναγράφεται το ξεκίνημα της ιστορίας από την αρχή.
Επίσης, στην μακρόχρονη συγγραφή υπάρχει η περίπτωση να ξεχνάς σημαντικά κομμάτια της ιστορίας (ονόματα δε λέμε, οικογένειες δε θίγουμε) και να υποπίπτεις σε επαναλήψεις σκηνών, φράσεων ή να δημιουργείς αντιφατικές εικόνες.
Η συγγραφή είναι τέχνη και όπως σε κάθε τέχνη, ο καθένας εκφράζεται και δουλεύει διαφορετικά. Το μόνο κοινό στις δύο εκδοχές είναι πως χρειάζεται δουλειά. Γιατί χωρίς δουλειά και τα δύο έργα θα είναι ημιτελή. Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση: μην ολοκληρώνεις ένα έργο σε μία εβδομάδα, αλλά μην το τριβελίζεις για δύο χρόνια. Πέρα όμως από το τι ταιριάζει σε κάθε συγγραφέα, υπάρχει και το τι ταιριάζει σε κάθε ιστορία. Τι εννοώ; Αν μιλάμε για μία ρομαντική ιστορία, για παράδειγμα, η οποία διαδραματίζεται σε μία πόλη, την οποία γνωρίζουμε καλά, τότε χρειαζόμαστε εκ των πραγμάτων λιγότερο χρόνο για να στήσουμε την πλοκή. Και εκεί είναι καλό να τη γράψουμε σύντομα, έτσι ώστε να καταφέρουμε να χτίσουμε το συναίσθημα και την αλληλεπίδραση των χαρακτήρων. Να τη γράψουμε όσο μας καίει να βγει από μέσα μας. Αν καθυστερήσουμε, πιθανότατα θα χάσουμε τον ενθουσιασμό μας και αυτό θα αποτυπωθεί στην ιστορία.

Αν από την άλλη στήνουμε μία ιστορία φαντασίας και δημιουργούμε δικό μας κόσμο, φυλές, κανόνες και νόμους, τότε ναι, θα χρειαστούμε πολύ περισσότερο καιρό για να το δημιουργήσουμε όλο αυτό. Αλλά και πάλι θα πρέπει να μην το διαιωνίζουμε και να ασχολούμαστε συστηματικά και καθημερινά με αυτό. Εξαίρεση αποτελεί το Σιλμαρίλλιον του Τόλκιν, το οποίο είχε μέσα λεπτομέρειες από όλα τα βιβλία του και μέχρι και την τελευταία στιγμή έκανε διορθώσεις ή συμπλήρωνε πράγματα… Αν ανήκετε σε αυτή την κατηγορία, έχετε το ελεύθερο να ολοκληρώσετε το βιβλίο σας σε εξήντα χρόνια.

Αγγελίνα Παπαδημητρίου

10 Οκτ 2018

0 The Last Shadow (Game of Shadows II) (Κεφάλαιο 24) - "Επίλογος"

Ο καθένας μας έχει τη δική του ιστορία, το δικό του πεπρωμένο και ακολουθεί το δικό του μονοπάτι... με τις δικές του δυσκολίες. Μέχρι στιγμής, έχω μάθει καλά πως κάθε στιγμή της ζωής μας είναι μοναδική… και έχει  τη δικιά της αρχή και το δικό της τέλος.

0 Διηγήματα Φαντασίας από τα όρια της ύπαρξης και της ζωής (Διήγημα 2ο) - "Η τελευταία νύχτα"

Η τελευταία νύχτα έφθασε και η αυγή δεν θ' ανατείλει πια για μένα· και τελευταίο καταφύγιο μού έμειναν οι αναμνήσεις...
...
Γεννήθηκα στη Γη και ήμουν σπουδαίος επιστήμονας. Ιδανικό μου ήταν η ζωή και οι ηδονές της. Σαν ορθολογιστής που ένιωθα, δεν είχα στη ζωή φραγμούς μπροστά στην εκπλήρωση των ονείρων μου, που ήταν να απομυζώ κάθε χαρά τής ζωής, όσο περισσότερο μπορούσα. Γι' αυτό και έγινα επιστήμονας, για να προλάβω πρώτος να εκμεταλλευθώ τις δυνατότητες που μου έδινε η γνώση. Γιατί γνώριζα ότι «η γνώση είναι δύναμη». Και η δύναμη δεν ήταν για μένα ευθύνη, αλλά ευκαιρία απόλαυσης τής ζωής.

7 Οκτ 2018

0 Το άστρο που έδυσε (Κεφάλαιο 4 - Μέρος 2) - Εν μέρει καλός ή εν μέρει κακός;


~ΚΟΛΑΣΗ

Ο χρόνος κυλούσε διαφορετικά σε αυτή τη διάσταση. Ο Ασμοδαίος στεκόταν στο μέρος όπου κάποτε βρισκόταν παγιδευμένος ο Αφέντης. Στο τελευταίο επίπεδο, μέσα σε ένα κλουβί φτιαγμένο με την αγγελική δύναμη του Μιχαήλ. Ωστόσο, είχαν πάρει την απόφαση για την τελική του απελευθέρωση, αφήνοντάς τον να κυβερνά την Κόλαση, τον τόπο βασανιστηρίων, όχι μονάχα των ανθρώπινων ψυχών, αλλά και της δικής του. Ο ανώτερος δαίμονας, πέρασε μπροστά από τον τόπο βασανισμού των βιαστικών και αγενών ψυχών, που δεν ήταν άλλος από ατελείωτες ουρές, στις οποίες οι ψυχές έστεκαν μερόνυχτα, αιώνες τώρα. Αφού τις προσπέρασε χλευάζοντάς τες, φώναξε τον Αζαζήλ, το δικό του αντίστοιχο δεξί χέρι και δεύτερο κατά σειρά πρίγκιπα της Κόλασης, όπως ήταν και ο Αλάστορας για τον Εωσφόρο. Οι δυό τους μπήκαν στον προσωπικό χώρο του Ασμοδαίου και εκείνος με μία κίνηση του χεριού του, έκλεισε απότομα την τεράστια, πέτρινη πόρτα.
«Σε ακούω» του είπε κοφτά ο Αζαζήλ που μισούσε να τον διακόπτουν την ώρα της εκτέλεσης των καθηκόντων του.

0 Η άργυρος χορδή (Κεφάλαιο 1)

 Η παλιά μεσαιωνική πόλη του Εδιμβούργου δε θα έλεγες πως φημίζεται για την ησυχία της, όμως σήμερα η κατάσταση δεν ήταν εύκολα διαχειρίσιμη. Το κατάστημα με τα είδη ευκαιρίας που βρισκόταν ακριβώς στην είσοδο της πολυκατοικίας μου είχε βάλει τρανταχτές εκπτώσεις, με αποτέλεσμα ο κόσμος να φτάνει κατά συρροή από παντού για να ψωνίσει ρολόγια, παιχνίδια, «φανταχτερά καλούδια» και ηλεκτρικά είδη, όπως αναγραφόταν στην τεράστια πινακίδα που κάλυπτε το κτίριο οριζόντια από τη μία άκρη στην άλλη. Και μπορεί εγώ να είχα τα νεύρα μου εκείνο το πρωινό, όμως η δυσανασχέτηση κάθε οδηγού που κινδύνευε να πατήσει τους απερίσκεπτους καταναλωτές που περνούσαν τον δρόμο σε ανύποπτα χρονικά διαστήματα, φαινόταν να μου δίνει δίκιο.

5 Οκτ 2018

0 Πώς να γίνεις συγγραφέας



Να ξεκινήσω λέγοντας ότι ήμουν (είμαι και θα είμαι) λίγο πνιγμένη αυτή την εβδομάδα, οπότε, μπορεί το παρόν να μην είναι και το πιο εμπνευσμένο άρθρο μας (ή ίσως και να είναι, δεν έχουμε ξανακάνει κάτι παρόμοιο στο παρελθόν), αλλά πρώτον δεν κατάφερα να βρω κάτι άλλο και δεύτερον θεωρώ το θέμα τουλάχιστον ενδιαφέρον.

4 Οκτ 2018

2 Διηγήματα Φαντασίας από τα όρια της ύπαρξης και της ζωής (Διήγημα 1ο) - "Επιλογή Ζωής"

Στάθηκα κουρασμένος έξω από το σχολείο της. Η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά στο στήθος μου και το μπλουζάκι αντανακλούσε δυνατά τους χτύπους. Κοίταξα γύρω μήπως κάποιος καταλάβει την ταραχή μου. Από στιγμή σε στιγμή θα χτυπούσε το κουδούνι του σχολείου κι εκείνη θα έβγαινε. Σε λίγα λεπτά, θα έφτανα στο τέλος τού σκοπού του ερχομού μου.

3 Οκτ 2018

0 What Death Can Touch (Διήγημα)



Ένιωσε τα μάτια της ν’ ανοίγουν, μα δεν είδε φως. Η ανάσα της δεν άλλαξε, ο ίδιος ρυθμός. Ο ζεστός, καλοκαιρινός ήλιος χάιδεψε απαλά το δέρμα της, κάνοντας την ίδια να γουργουρίζει σαν ευχαριστημένη γάτα. Λίγος ιδρώτας κύλησε κατά μήκος του λαιμού της και έσταξε στα μαλλιά της. Ήθελε τόσο να νιώσει για άλλη μια φορά στο κορμί της αυτό που όλοι ονόμαζαν νερό και της έλεγαν πως ήταν άχρωμο.

2 Οκτ 2018

0 Η αλήθεια μου (Κεφάλαιο 5 - Reboot)


«... Φλόγες χαϊδεύουν το σώμα μου. Ο καπνός φλερτάρει με τους πνεύμονές μου, κόβοντάς μου την ανάσα. Είμαι έτοιμη να λιποθυμήσω...»

0 Επικίνδυνες σκιές (Μέρος 2-Κεφάλαιο 8)


ΔΑΣΟΣ ΜΟΡΤΕΤΣΙΑ

    Η ΜΙΑ ΧΩΘΗΚΕ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΑΡΑΙΑ ΔΕΝΤΡΑ που τύλιγαν το ξέφωτο με σκοπό να φτάσει στο δέντρο που είχε δει τελευταία φορά τον Εστέφαν. Σε εκείνο τον κορμό που ήταν δεμένος όταν εκείνη έλυσε τα σκοινιά του και έφυγε για να πάει στο ξέφωτο. Όμως ένα από τα αδύναμα σημεία της Μία ήταν ο προσανατολισμός. Μέσα σε δέκα λεπτά, βρισκόταν περιτριγυρισμένη από ατελείωτα γέρικα δέντρα με μεγάλες και χοντρές ρίζες που βρίσκονταν πάνω στο έδαφος.

0 Το άστρο που έδυσε (Κεφάλαιο 4 - Μέρος 1) - Εν μέρει καλός ή εν μέρει κακός;


Tη στιγμή που φεύγαμε από τη δουλειά, έπιασε δυνατή καταιγίδα.
«Γιατί Θεέ μου; Τώρα βρήκε;» την άκουσα να αναρωτιέται. Πρώτον, σταμάτα να επικαλείσαι τον Πατέρα για τόσο ασήμαντα πράγματα και δεύτερον είναι σοβαρή παραπληροφόρηση, το γεγονός  πως ευθύνεται για τα καιρικά φαινόμενα.

0 Κλωθώ (Κεφάλαιο 2)

Ήταν αργά το απόγευμα και ο ταγματάρχης Νικόλαος Δούκας του 8ου Συντάγματος Πεζικού επέστρεφε στο σπίτι του στο κέντρο του Ναυπλίου. Μπήκε μέσα κι ανέβηκε τη σκάλα μέχρι το απάνω πάτωμα του νεοκλασικού διώροφου με την κεραμιδένια στέγη, το οποίο νοίκιαζε, ενώ στο κάτω έμενε η ηλικιωμένη νοικάρισσα. Μόλις τα βήματά του ήχησαν στο ξύλινο πάτωμα του σαλονιού, που ήταν γυμνό από χαλιά καθώς ερχόταν το καλοκαίρι, ένα κοριτσάκι γύρω στα έξι, ντυμένο με γαλάζιο φουστανάκι και ασορτί κορδελάκια να συγκρατούν τις καστανόμαυρες πλεξίδες του, έτρεξε γρήγορα κοντά του.