Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και πρωτότυπες εμπνευσμένες ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Το όνομά μας είναι πλέον γνωστό στους εκδοτικούς κύκλους και είμαστε περήφανοι για το γεγονός ότι μέσα από του Moonlight Tales έχουν αναδειχτεί ιστορίες που τώρα, υπό εκδοτική στέγη πια, κοσμούν τα ράφια βιβλιοπωλείων.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

29 Ιουλ 2016

4 Πώς να γράψεις εκτενές μυθιστόρημα (Μέρος 1/2).




Την προηγούμενη εβδομάδα η Αντζελίνα μας έμαθε πώς να γράψουμε ένα σύντομο διήγημα. Σήμερα καλούμαι να τιμήσω τη φήμη μου και να εξετάσουμε μαζί όλα όσα χρειάζεται να προσέξετε για να δημιουργήσετε ένα εκτενές μυθιστόρημα.



Όσοι με παρακολουθείτε, ξέρετε πως έχω αποκτήσει μια ιδιαίτερη φήμη. Όταν γράφω, γράφω πολλά. Και αυτό δεν περιορίζεται στο 694 σελίδων βιβλίο μου, αλλά φαίνεται σε κάθε κείμενο μου και ειδικά στα διηγήματα που όταν και αν αποφασίσω να γράψω, είναι βέβαιο πως θα παραβιάσω το όριο λέξεων που έχει θεσπιστεί. Η πρώτη σκέψη κάποιου θα ήταν ότι φεύγω εκτός θέματος ή αναφέρω περιττές λεπτομέρειες. Όσο και αν σας κάνει εντύπωση όμως, από τα μαθητικά μου χρόνια μέχρι και σήμερα δεν άκουσα ποτέ τη φράση: «ξέφυγες από το θέμα». Ναι, οι περιλήψεις ήταν πάντα το προσωπικό μου μαρτύριο (δε θα ξεχάσω ποτέ τις πανελλήνιες εξαιτίας τους), αλλά όταν κατάφερνα να την πετσοκόψω τη ρημάδα, έπιανα πάντα εξαιρετικούς βαθμούς (ακόμη απορώ).
Ποιο είναι λοιπόν το πρόβλημά μου;

Με αφορμή το τελευταίο  άρθρο της Αντζελίνας για το πώς να γράψεις σύντομο διήγημα, πέρασα αρκετές ώρες ενδοσκόπησης, ώστε να αντιληφθώ τι πάει στραβά με εμένα. Ώσπου το συνειδητοποίησα. Δεν πρόκειται περί ανικανότητας. Πρόκειται περί αδιαφορίας. Ή για να το θέσω πιο σωστά και να σας δείξω ότι δε βρίσκομαι απλά σε παραλήρημα…  
Δε με ενδιαφέρει να γράψω μια ιστορία που αποτελείται από μία βασική σκηνή και χαρακτήρες με σχεδόν μηδενική εξέλιξη, ειδικά τη στιγμή που πίσω από αυτό εγώ θα έχω χτίσει μια ολόκληρη ιστορία, πολύ πιο ενδιαφέρουσα από αυτό το μικρό διήγημα. Μου φαίνεται απλά αδιάφορο και ανούσιο.


Κάποιοι έχουν από τη φύση τους συνοπτικό λόγο και κάποιοι πιο περιγραφικό. Αυτό δε σημαίνει απαραίτητα πως οι μεν γράφουν μικρά βιβλία και οι δε μεγάλα. Ούτε πως οι πρώτοι στέκονται σε πιο ουσιαστικά στοιχεία και έχουν γρήγορη πλοκή, ενώ οι δεύτεροι αναλώνονται σε τεράστιες περιγραφές βαρετών εικόνων.
Κάθε συγγραφέας γράφει για διαφορετικούς λόγους, με διαφορετικό τρόπο, με διαφορετικό στιλ και διαφορετική εστίαση, και όλα αυτά μαζί συνθέτουν το ύφος που τον κάνει να ξεχωρίζει.
Είναι αλήθεια πως ο δικός μου λόγος είναι πιο περιγραφικός από άλλων, μα αν παρατηρήσει κάποιος τις ιστορίες μου θα ανακαλύψει πως αποφεύγω τις περιγραφές χώρων και αντικειμένων όπως ο διάολος το λιβάνι. Αυτό που με ενδιαφέρει κυρίως σε μια ιστορία είναι οι άνθρωποι και η ψυχοσύνθεση τους, για αυτό και ο περιγραφικός μου λόγος εστιάζει στη δημιουργία ενός κλίματος που θα μου επιτρέψει να παρακολουθήσω τη σταδιακή εξέλιξη των χαρακτήρων μου. Ταυτόχρονα έχω μεγάλη φαντασία, η οποία μου επιτρέπει να δημιουργώ πολύπλοκες και μεγάλες ιστορίες, ώστε να φτάνω στα άκρα και να εξελίσσω περαιτέρω τους χαρακτήρες μου. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν μπορώ να ξεχωρίσω τι είναι περιττό και τι όχι μέσα σε μια ιστορία, για να διατηρηθεί μια σφιχτή δομή.
Ο λόγος που κάνω όλη την παραπάνω εισαγωγή είναι για να δείξω σε όλους εσάς εκεί έξω που αδυνατείτε να περιορίσετε τις λέξεις σας ότι δεν είστε μόνοι, δεν είστε τρελοί και δεν είστε καταδικασμένοι. Αλλά και για να πω, σε όλους όσους δυσκολεύεστε να γράψέτε κείμενα μεγαλύτερης έκτασης, πως δεν υπάρχει λόγος να απελπίζεστε και πως μπορείτε και εσείς να δημιουργήσετε μεγαλύτερες ιστορίες. Το μυστικό δεν είναι μόνο στη γραφή. Αν έχεις έναν βασικό λογοτεχνικό λόγο (έστω και συνοπτικό) μπορείς να γράψεις μια εκτεταμένη ιστορία. Αυτό που παίζει βασικό ρόλο είναι η φαντασία.



Αυτοί που γράφουν μεγάλα βιβλία ή σειρές δε σημαίνει απαραίτητα πως γράφουν ανούσιες σκηνές και προτάσεις απλά για να γεμίσουν σελίδες. Ναι, υπάρχουν και αυτοί. Υπάρχουν όμως και τρόποι να γράψεις ένα μεγάλο μυθιστόρημα –ή και σειρά βιβλίων– και να αποφύγεις τις κοιλιές. Και αυτούς θα εξετάσουμε σήμερα.

Στην πραγματικότητα τα στοιχεία που χρειάζεται ένα βιβλίο για να εξελιχθεί σε «τούβλο» είναι ακριβώς τα ίδια που απαιτεί και μια οποιαδήποτε ιστορία, απλά πιο… εμπλουτισμένα…





1.      Διευρυμένη θεματολογία.
Κάθε ιστορία θέλει ένα θέμα. Το η Μαρία και ο Νίκος είναι ερωτευμένοι, αλλά οι γονείς τους είναι εχθροί, μπορεί να γεμίσει αρκετές σελίδες, όμως αν το παραξηλώσετε θα είναι απλά αυτό… παραξηλωμένο. Αν το καλοσκεφθείτε, θα συνειδητοποιήσετε πως ελάχιστα ρομάντζα έχουν γίνει επιτυχημένες σειρές, γιατί απλούστατα το θέμα τους περιορίζεται γύρω από το κεντρικό ζευγάρι και τον έρωτά τους. Για να μετρήσει πολλές σελίδες μια ιστορία χρειάζεται να εστιάσει σε περισσότερα θέματα που να αναπτύσσονται παράλληλα με το ρομάντζο (αν υπάρχει): η αντιμετώπιση ενός σατανικού εχθρού (πέρα από την ξανθιά αντροχωρίστρα ή τον γοητευτικό αντίζηλο), η σωτηρία του κόσμου, πολιτικές ίντριγκες, πόλεμος, ξεριζωμός, διαλεύκανση ενός μυστηρίου κ.λπ.
Δεν είναι τυχαίο το ό,τι τα βιβλία που αναπτύσσονται σε σειρές ανήκουν κατά κύριο λόγο στην κατηγορία του φανταστικού, καθώς λόγω του είδους έχουν τη δυνατότητα να αναπτύξουν περισσότερα θέματα που θα τραβήξουν το ενδιαφέρον του κοινού.


2.      Πλούσια πλοκή.
Η εξέλιξη της ιστορίας πρέπει να διατηρεί το ενδιαφέρον και για να γίνει αυτό πρέπει να συμβαίνουν πράγματα. Όχι αναίτια. Μια σκηνή πρέπει να εξυπηρετεί στην εξέλιξη της δράσης ή στην ανάπτυξη ενός χαρακτήρα (το ιδανικότερο είναι να συμβαίνουν παράλληλα). Αν μια σκηνή (κεφάλαιο, παράγραφος, οτιδήποτε…) δεν έχει να πει κάτι ουσιαστικό στον αναγνώστη, τότε, όσο ωραία και αν είναι, είναι περιττή για την υπόθεση και πρέπει να φύγει. Sorry. Αν έχετε διευρύνει αρκετά και δέσει σώστα τη θεματολογία του έργου σας, είναι βέβαιο πως η πλοκή θα αναπτυχθεί σχεδόν από μόνη της. 
Tip: Προσπαθήστε τα κεφάλαια σας να κλείνουν με μια ανατροπή, ένα στοιχείο έκπληξης που θα κάνει τον αναγνώστη να γυρίσει σελίδα. 



3.      Πολλά προβλήματα.
Σε ένα μέσο μυθιστόρημα έχουμε ένα κύριο-μεγάλο πρόβλημα το οποίο ο πρωταγωνιστής θα κληθεί να αντιμετωπίσει (κορύφωση). Φυσικά μέχρι να φτάσει σε αυτό, θα πρέπει να λύσει κάποια μικρότερα προβλήματα τα οποία θα τον εξελίξουν, ώστε να είναι έτοιμος για τη μεγάλη στιγμή.
Σε ένα μυθιστόρημα μεγαλύτερης έκτασης, όλα αυτά τα μικρά εμπόδια οδηγούν στο βασικό πρόβλημα, το οποίο όμως συνοδεύεται από ένα εξίσου σημαντικό ή λίγο μικρότερο πρόβλημα. Μπορεί να μη γνωρίζουμε εξαρχής ότι έχουμε δύο αντιπάλους και να αποκαλυφθεί αργότερα. Για παράδειγμα: ο τρομοκράτης που καταδιώκαμε και καταφέραμε να εξολοθρεύσουμε, έχει κρύψει μια τεράστια βόμβα στο κέντρο της πόλης, η οποία θα ανατιναχθεί σε λίγα λεπτά. Ή ο σατανικός εχθρός μας, απλώς υπάκουγε σε εντολές κάποιου ανώτερου που πρέπει επίσης να εξολοθρευθεί.
Συνήθως οι αναμετρήσεις ανάμεσα στους δύο αντιπάλους δεν απέχουν πολύ. Ο ήρωάς μας έχει ήδη περάσει το βασικό κομμάτι της εξέλιξής του, οπότε είναι έτοιμος ή σχεδόν έτοιμος και για τις δύο μάχες.

4.      Πολλοί χαρακτήρες.
Ένα μεγάλο μυθιστόρημα όπως καταλαβαίνετε δεν μπορεί να περιλαμβάνει 3-4 χαρακτήρες. Είναι λίγο δύσκολο να στηριχθεί μια πλούσια πλοκή σε λίγες προσωπικότητες. Διευρύνετε τον περίγυρο του ήρωά σας με ανθρώπους που θα τον βοηθήσουν ή θα τον δυσκολέψουν στην επίτευξη του στόχου του.
Φροντίστε οι δευτερεύοντες χαρακτήρες να έχουν και ενδιαφέροντες προσωπικότητες. Να είναι πρόσωπα που ο αναγνώστης θα απολαμβάνει να συναντά στις σελίδες και μάλιστα θα ενδιαφέρεται να μάθει περισσότερα για αυτά. Επιπλέον, για να επιτύχετε να δημιουργήσετε ένα μεγάλης έκτασης μυθιστόρημα θα πρέπει οι ζωές κάποιων δευτερευόντων χαρακτήρων να εμπλακούν με την πορεία του ήρωά σας.



5.      Εξέλιξη χαρακτήρων.
Είναι βασικό στοιχείο κάθε ιστορίας. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για μια ιστορία μεγάλης έκτασης, η οποία σας προσφέρει μεγαλύτερο χώρο για να ξεδιπλώσετε περισσότερα στοιχεία των χαρακτήρων σας. Προσωπικά η εξέλιξή των χαρακτήρων είναι το κομμάτι που με ενδιαφέρει όσο τίποτα άλλο σε μια ιστορία –είτε ως συγγραφέα είτε ως αναγνώστρια–, σε σημείο που μπορώ να παρατήσω ένα βιβλίο απλά και μόνο επειδή η εξέλιξη του χαρακτήρα δε με ικανοποίησε. Όμως ακόμη και αν δεν είστε τόσο φαν του συγκεκριμένου στοιχείου, πρέπει να θυμάστε πως όλα τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στο βιβλίο σας, από την αρχή μέχρι το τέλος του, οδηγούν το ήρωά σας στην επίτευξη του στόχου του, αλλά ταυτόχρονα τον μεταμορφώνουν. Και εκεί κρύβεται η ουσία της ιστορίας. Όσο ενδιαφέροντα και αν είναι τα γεγονότα που θα αφηγηθείτε, αν στο τέλος ο ήρωάς σας (όπως και άλλοι χαρακτήρες) δεν έχει σημειώσει καμία εξέλιξη, είτε προς το καλύτερο είτε προς το χειρότερο, τότε ο αναγνώστης θα βρει την ιστορία σας αναίτια.

6.      Η πολλή δράση κουράζει.
Οι περισσότεροι πιστεύουν πως αν γεμίσουν ένα βιβλίο με σκηνές δράσης ή με  εξελίξεις που διαδέχονται η μία την άλλη, τότε θα κρατήσουν το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Στην πραγματικότητα κάτι τέτοιο θα προκαλέσει απλά σύγχυση και πνευματική κόπωση στον αναγνώστη, καθώς θα προσπαθεί να καταγράψει όλες τις εξελίξεις, ενώ πιθανότατα θα δημιουργηθούν πολλά κενά και ερωτήματα για την υπόθεση.
Να εναλλάσσετε σκηνές δράσης με πιο ήρεμες-λιγότερο δραστήριες σκηνές, όπως μια σκηνή πιο συναισθηματική ή επεξηγηματική όσον συνέβησαν ή θα συμβούν. Με αυτό τον τρόπο ο αναγνώστης αποφορτίζεται από την ένταση.


7.      Το πολύ μπλα μπλα κουράζει.
Στην ουσία πρόκειται για το αντίστροφο του αριθμού 6. Οι σκηνές που έχουν πολλές επεξηγήσεις πρέπει να ακολουθούνται από σκηνές δράσης ή σκηνές με πιο έντονη εξέλιξη, ώστε να μην πάρει τον αναγνώστη ο ύπνος και να μην πήξει το κεφάλι του από τις πολλές πληροφορίες. Το παν σε ένα μυθιστόρημα είναι η ισορροπία.
Tip: Μερικές φορές αναπόφευκτα θα υπάρξουν μεγάλες σκηνές με μηδαμινή δράση για να προετοιμάσουν το έδαφος ή να δοθούν εξηγήσεις σε διάφορα θέματα. Διανθίστε τες με λίγο χιούμορ και έξυπνες ατάκες, και προσπαθήστε να δώσετε –έστω και στο τέλος– μια πληροφορία ή ένα συμβάν που θα αφήσει τους αναγνώστες σας με ανοιχτό το στόμα.

8.      Οργάνωση & σημειώσεις.
Είναι βέβαιο πως σε ένα μεγάλο μυθιστόρημα θα υπάρχουν πολλές λεπτομέρειες, πράγματα που πρέπει να ειπωθούν ή να εξηγηθούν μέχρι την τελευταία σελίδα, και καλό θα ήταν να μην ξεχάσετε να τα προσθέσετε. Για να το πετύχετε, απαιτείται καλή οργάνωση και πολλές σημειώσεις.
Μπορείτε να οργανώσετε από πριν τη σειρά και το περιεχόμενο κάθε κεφαλαίου ή να στήσετε απλά τον βασικό κορμό και να ανακαλύψετε τις λεπτομέρειες στη συνέχεια. Το πώς θα οργανώσετε τη σκαλέτα του βιβλίου σας είναι δική σας υπόθεση. Υπάρχουν κάποιοι βασικοί κανόνες που μπορείτε να ακολουθήσετε (και τους οποίους θα δούμε αναλυτικά σε επόμενο άρθρο), αλλά το σημαντικό είναι να βρείτε τον τρόπο που ταιριάζει στις δικές σας ανάγκες και την προσωπικότητά σας, για να μπορέσετε να δουλέψετε πιο αποδοτικά.



9.      Ο χρόνος φέρνει… παραίτηση.
Ένα μεγάλο μυθιστόρημα απαιτεί και περισσότερο χρόνο για να ολοκληρωθεί. Αν το αφήσετε να τραβήξει πολύ είναι σίγουρο πως θα βρεθείτε σε τέλμα λόγω πνευματικής κόπωσης. Ως συνέπεια μπορεί να χάσετε το ενδιαφέρον σας και να παρατήσετε το βιβλίο. Φροντίστε να ξεκινήσετε τη συγγραφή σε ένα διάστημα που έχετε αρκετό ελεύθερο χρόνο. Και όταν αυτός περιοριστεί αξιοποιήστε τον όσο πιο παραγωγικά γίνεται. Ενδεχομένως να χρειαστεί να αφήσετε στην άκρη εξόδους με φίλους και άλλες δραστηριότητες, μα αυτό εξαρτάται από τους δικούς σας στόχους και επιθυμίες. Κρατήστε μόνο στο νου σας πως εάν θέλετε πραγματικά να ολοκληρώσετε το βιβλίο σας, θα πρέπει να το βάλετε σε προτεραιότητα (μετά από τα παιδιά και τη δουλειά σας). Επιπλέον, βρείτε ένα κίνητρο, τον λόγο για τον οποίο γράφετε και αυτό θα σας δώσει την ώθηση και το κουράγιο να συνεχίσετε ακόμη και όταν τα πράγματα θα δυσκολέψουν.

10.  Τρύπες, λάθη & το θαύμα του ιδανικού αναγνώστη.
Αν κρατάτε καλές σημειώσεις πιθανότατα δε θα σας ξεφύγουν κενά στην πλοκή. Κανείς όμως δε σας εγγυάται ότι έχετε εντοπίσει όλα τα κενά. Είναι αναγκαίο να διαβάζετε με προσοχή αυτά που γράφετε, μα ως συγγραφέας της ιστορίας, έχετε περιορισμένη αντίληψη για τα αδύναμα σημεία της. Ειδικά όταν υπάρχουν τόσα πολλά σημεία. Φροντίστε να βρείτε έναν ικανό ιδανικό αναγνώστη, ο οποίος θα διαβάζει την ιστορία σας. Εκείνος θα βρει πιο εύκολα τα σημεία που δε βγάζουν νόημα, θα σας επισημάνει λάθη, παραλείψεις και θα σας κάνει βελτιωτικές προτάσεις. Ακόμη, οι συζητήσεις μαζί του θα σας βοηθήσουν και να αναπτύξετε περαιτέρω την ιστορία σας (εάν χρειάζεται), αλλά και να διατηρήσετε το ενδιαφέρον σας για αυτήν ακμαίο για όσο διαρκεί η συγγραφή.

10+1. Μη μετράτε λέξεις.
Μη μετατρέψετε τη συγγραφή ενός μεγάλου μυθιστορήματος σε αυτοσκοπό. Στόχος σας είναι να διηγηθείτε την ιστορία που έχετε στο μυαλό σας. Μην πιέζετε τον εαυτό σας να γράψει ή να σκεφτεί περισσότερα απλά για να τραβήξετε την ιστορία, γιατί αυτό θα φανεί στο έργο σας. Δεν έχει σημασία αν το τελικό αποτέλεσμα θα είναι ένα μεγάλο μυθιστόρημα, ένα μικρό μυθιστόρημα ή μια σειρά βιβλίων. Σημασία έχει αυτό που θα προκύψει να είναι ολοκληρωμένο, να σας ικανοποιεί, να σας εκφράζει και να πηγάζει από την καρδιά σας. Η συγγραφή είναι μια όμορφη διαδικασία. Απολαύστε τη.




Το σημερινό άρθρο βγήκε μεγαλούτσικό (αναμενόμενο όπως καταλαβαίνετε), για αυτό και οι ερωτήσεις που μου θέσατε θα αναρτηθούν στο δεύτερο μέρος. Επιπλέον, τα ερωτήματά σας είναι πολλά και παρουσιάζουν τεράστιο ενδιαφέρον, καθώς σταθήκατε σε ζητήματα που αφορούν συνολικότερα τη συγγραφή ενός μυθιστορήματος και τα οποία δεν αναφέρονται στο άρθρο, με αποτέλεσμα να αποτελούν ένα ιδανικό συμπλήρωμα. Έτσι είναι προτιμότερο να τα δούμε αναλυτικά, ώστε να τους δοθεί η πρέπουσα σημασία. Επομένως ό,τι επιπλέον απορίες προκύψουν από το σημερινό άρθρο ή αν θέλετε να ρωτήσετε κάτι γενικότερα πάνω στο μυθιστόρημα, αφήστε μου ένα σχόλιο είτε εδώ είτε στην αντίστοιχη ανάρτηση στην ομάδα μας, και θα τα δούμε όλα μαζί την επόμενη Παρασκευή.  

Μαρία Μουστοπούλου




Χάρη στη μεγάλη αγάπη και υποστήριξη που έχετε δείξει στη στήλη συγγραφικά άρθρα, την επιθυμία σας να μαθαίνετε όλο και περισσότερα, αλλά και την ανάγκη μας να σας παρέχουμε όσο το δυνατόν περισσότερη και καλύτερης ποιότητας βοήθεια και καθοδήγηση στο συγγραφικό σας ταξίδι, η ομάδα του Moonlight Tales σε συνεργασία με τις Εκδόσεις iWrite δημιούργησε το Scripta Manent. Ένα εργαστήρι δημιουργικής γραφής που εστιάζει στην ανάδειξη και στην ανάπτυξη του προσωπικού στιλ του κάθε σπουδαστή, ώστε μετά το πέρας των μαθημάτων να είναι έτοιμος να σταθεί με θάρρος και με αυτοπεποίθηση στον εκδοτικό χώρο.

Αν ενδιαφέρεστε για πιο εντατική δουλειά, ώστε να ξεδιπλώσετε όλα τα μυστικά της συγγραφικής τέχνης, το Scripta Manent σας περιμένει για να τα αποκαλύψουμε μαζί. 

Βρείτε μας και στο Facebook.

4 σχόλια:

  1. Αυτό το άρθρο, ομολογώ ότι με βοήθησε πάρα πολύ. Κατ' αρχάς κι εγώ διαβάζοντας το άρθρο της Αγγελίνας έρχισα να αναρωτιέμαι για τον λόγο που δεν μπορώ να γραψω με συντομία. Χαίρομαι που δεν είναι μόνο δικό μου θέμα.
    Επίσης, το πώς να κάνω την πλοκή ενδιαφέρουσα είναι ένα ζήτημα που με απασχολεί αρκετά, γι' αυτό βρήκα αυτές τις συμβουλές του τι να κάνουμε και τι όχι, πολύ χρήσιμες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ χρήσιμα όσα έγραψες... Πολύ βοηθητικό το άρθρο... Σε ευχαριστούμε!

    Θα ήθελα να ρωτήσω για την εξέλιξη των χαρακτήρων. Μιλάμε μόνο για τον πρωταγωνιστή και τους δευτερεύοντες χαρακτήρες; Γιατί θα υπάρχουν και κάποιοι με μικρότερο ρόλο που δε θα φανούν ιδιαίτερα και είναι πιο δύσκολο να φανεί κάποια εξέλιξη σε εκείνους. Θεωρείς πως είναι λάθος αυτό;
    Αγγελική

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Οκ... Σίγουρα θα το μελετήσω, γιατί οι πληροφορίες που δίνεις ειναι πολλές για να καταχορυθούν όλες με μια απλή ανάγνωση!!! Σχολείο είσαι!!!...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. αν για εναν μικροτερο χαρακτηρα δεν γραψουμε μια εξελιξη και απλα αναφερθουμε στο λογο που εκανε καλο ή κακο στον πρωταγωνιστη ειναι ελιπες? χρειαζεται να τον ¨εμπλουτισουμε"? ΔΕΣΠΟΙΝΑ Τ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή