Welcome

Στο blog μας θα βρείτε δεκάδες Έλληνες συγγραφείς και ιστορίες κάθε είδους, για κάθε ηλικία και για όλα τα γούστα, όπως επίσης εβδομαδιαίες κληρώσεις βιβλίων, συνεντεύξεις γνωστών συγγραφέων, συμβουλευτικά συγγραφικά άρθρα και πολλά άλλα.

Εάν λοιπόν λατρεύετε τη λογοτεχνία, περιηγηθείτε στο blog μας και ανακαλύψτε όσα έχουμε να σας προσφέρουμε.

Καλώς ήρθατε στον Moonlightόκοσμο!

21 Φεβ 2018

0 The Last Shadow (Game of Shadows II) - (Κεφάλαιο 14) "Η νύχτα της αλήθειας"




To βράδυ δεν άργησε να έρθει. Διάφορες ιστορίες και μύθοι έχουν διατυπωθεί για τη νύχτα και το απόλυτο σκοτάδι. Λένε πως η νύχτα συνδέεται με την παρουσία των αρπακτικών, τόσο ανθρώπινων όσο και άλλων του ζωικού βασιλείου… Ενώ πάλι πολλοί μύθοι περιέχουν ιστορίες για βρικόλακες, φαντάσματα και ξωτικά που εμφανίζονται μόλις νυχτώσει. Τα κρίσιμα σημεία διαδραματίζονται στο σκοτάδι. Η νύχτα, γενικά, θεωρείται πως μπορεί να κρύβει πολλές σκοτεινές εκπλήξεις! Έτσι και για μας αυτή η βραδιά έκρυβε σκοτεινές αλήθειες. Αυτή έμελλε να είναι η νύχτα της αλήθειας...



Τους κάλεσα όλους στο σπίτι μου με τη βοήθεια της Ρετζίνα. Είχε πάει εννέα το βράδυ και τελευταίος κατέφθασε ο Τόμας, που με κοίταζε με δισταγμό. Καθίσαμε όλοι στο σαλόνι  γύρω από το  μεγάλο κυκλικό τραπέζι κι εγώ, που καθόμουν δίπλα στην Έρρικα, σηκώθηκα από την καρέκλα μου και ακούμπησα τα χέρια στο τραπέζι. Τα δάκτυλα μου σφίχτηκαν κι έγιναν δυο  δυνατές γροθιές. Απέναντι μου βρισκόταν ο Τόμας, στα δεξιά του η Ρετζίνα και δίπλα της η Σίσι με τον Τζάκσον.

«Θα μιλήσεις;» ξεστόμισε ο Τόμας  με ένα αρκετά φλογερό βλέμμα.

«Ναι...» αποκρίθηκα μονολεκτικά και τους κοίταξα όλους αποφασισμένος. Η στιγμή είχε φτάσει. «Απόψε, σ’ αυτό το τραπέζι, θα πω κάποια πράγματα που ορισμένοι από εσάς ίσως να μη γνωρίζουν. Εδώ, αυτή τη βραδιά, θα τα πούμε όλα!» Πρόσθεσα και τα βήματα μου είχαν προορισμό την πόρτα του διαμερίσματος μου.

«Γιατί κλείδωσες;» αναρωτήθηκε η Ρετζίνα.

«Γιατί από εδώ δεν θα φύγει κανείς μέχρι να ξεκαθαρίσουμε τα πάντα...»

«Ωραία, λοιπόν, άρχισε να μιλάς!» πρόσθεσε ο Τόμας με σοβαρό ύφος.

« Αυτή η υπόθεση μας συνδέει όλους… Είτε μας αρέσει είτε όχι, εμείς είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να δώσουμε ένα τέλος αποκαλύπτοντας την αλήθεια».

«Μπες στο ψητό, Ντέρεκ, και μην το γυροφέρνεις».

«Τόμας, δεν το γυροφέρνει. Όλο αυτό είναι η ουσία της υπόθεσης.» αποκρίθηκε ο Τζάκσον.

Ο Τόμας δεν  μίλησε ξανά . 

«Ντέρεκ, συνέχισε...» είπε η Έρρικα.

«Θα ξεκινήσω από την αρχή. Από την πρώτη στιγμή που πάτησα το πόδι μου σε αυτήν την πόλη και σ’ εκείνη την οικία που κάποτε μας έκανε ομάδα...» 

Έτσι, λοιπόν, ξεκίνησα να αφηγούμαι τα γεγονότα από την αρχή. Οι εικόνες ξεπρόβαλαν μπροστά μου σε γρήγορο ρυθμό. Τόσο που, για μια στιγμή, νόμιζα πως θα έχανα τη σειρά. Ευτυχώς δεν την έχασα. Μίλησα πικραμένος για εκείνη την καταραμένη νύχτα που άρχισαν όλα, μ’ εκείνο το τηλεφώνημα που με μοίρασε στα δύο. Τους είπα όσα γνώριζα από πριν και ποιος ακριβώς ήταν ο αρχικός μου σκοπός. Όταν ξεστόμισα το όνομα του κολλητού μου, ένιωσα ένα έντονο ρίγος να κατακλύζει το κορμί μου. Όμως  συνέχισα... Αναφέρθηκα στη μυστική μου ζωή ως πράκτορας, μίλησα για τη κοπέλα μου που πλέον δεν είναι στη ζωή και που ήταν κι αυτή ακόμα ένα  θύμα τους.  Η Ρετζίνα με κοίταξε θλιμμένα καθώς αναφερόμουν στην αδερφή της.  Η ώρα είχε περάσει πολύ γρήγορα και ούτε που το είχα καταλάβει. Τους μίλησα για τον συγκρατούμενο μου στα βρόμικα κελιά τους. Το γιο του Τζιμ.

«Αυτός ο νεαρός με βοήθησε, όπως και η Ρετζίνα, όλο αυτό το χρονικό διάστημα που είχα εξαφανιστεί. Κι  εδώ φτάνω στο τέλος…» Έκανα μια μικρή παύση πριν συνεχίσω. «Τη μέρα που το σχέδιο μου για απόδραση πέτυχε και η στιγμή που ο ...» εκεί σκέφτηκα γρήγορα να μην πω τη λέξη πατέρας γιατί θα πλήγωνε και τους δυο. «Ο Τζόναθαν επιτελούς θα έπαιρνε αυτό που του άξιζε...»

Η Έρρικα  ακούγοντας με χαμήλωσε το βλέμμα.

«Εκείνη τη στιγμή  μου ψιθύρισε κάτι που χαράχτηκε ανεξίτηλα στην καρδιά και το μυαλό μου». Η βαριά φωνή του  ηχούσε ακόμα στα αυτιά μου σαν μια  τρομαχτική ανάμνηση. «Αυτός μου αποκάλυψε πως ο Μαξ είναι ζωντανός. Στην αρχή είχα τις αμφιβολίες μου, αλλά δεν θα έμενα με την απορία αν ήταν ψέμα ή αλήθεια.  Γι’ αυτό και τον ελευθέρωσα, ώστε να μάθω όλα όσα δε γνώριζα. Κι αυτό μου στοίχησε αρκετά μέχρι και σήμερα...»

Κανείς τους δε μιλούσε. Ήταν όλοι προσηλωμένοι και σιωπηλοί μέχρι τη στιγμή που με διέκοψε ο Τόμας.

«Δηλαδή, εσύ μπήκες στη σχολή σαν καθηγητής υποκριτικής και θεάτρου,  με μοναδικό σου σκοπό να ανακαλύψεις ποιος είχε σκοτώσει το Μαξ όπως νόμιζες. Κι εσύ χρησιμοποίησες εμάς για να φτάσεις στην αλήθεια. Ελευθέρωσες έναν ένοχο με ρίσκο τη ζωή σου. Κι αν σε σκότωνε;» κατέληξε τον συλλογισμό του.

«Ναι. Ήταν όντως μεγάλο το ρίσκο που έπρεπε να πάρω! Ο πατέρας σας...»

Μου ξέφυγε η λέξη πατέρας...

«Εγώ δεν έχω πατέρα και αυτός για ‘μένα δε θα γίνει ποτέ!» με ξανά διέκοψε θυμωμένος. «Ούτε αδερφή...» πρόσθεσε και  κοίταξε την Έρρικα.

Αναστέναξα.

«Μη γίνεσαι άδικος με την  Έρρικα, Τόμας. Και, προτού με ξανά διακόψεις, περίμενε τουλάχιστον να τελειώσω!»

Τα λόγια μου, θυμωμένα και κοφτά, φάνηκε να τον τρόμαξαν.

 « Όλον αυτό το χρόνο που εγώ δεν ήμουν εδώ, αυτά που έμαθα με έκαναν κομμάτια...»

«Κι αυτό το βιβλίο που είχες γράψει ήταν...;» αναρωτήθηκε η Σίσι.

«Μια μικρή κάλυψη για την επιστροφή μου!» απάντησα.

«Άρα, γνώριζες πότε θα επέστρεφες»  συμπλήρωσε η Έρρικα.

«Ήξερα πως θα έπρεπε να επιστρέψω αν ανακάλυπτα κάτι καινούριο, αλλά όχι το πότε».

«Τελικά, αφού επέστρεψες, δεν μας λες και τι στα κομμάτια ανακάλυψες και έχεις φέρει τα πάνω κάτω;» ξεφούρνισε ο Τομ  θυμωμένος.

«Ναι...» απάντησα μονολεκτικά και το βλέμμα μου έπεσε στον Τζάκσον. Μου έγνεψε καταφατικά, καθώς είχε καταλάβει πως θα αναφερόμουν στο πατέρα του.

«Πες μας λοιπόν!» είπε η Σίσι.

Η σιωπή με αγκάλιασε αμέσως. Τα λόγια θαρρείς είχαν χαθεί στη στιγμή και θα έπρεπε πάλι να τα βρω.

«Ένα και μόνο πρόσωπο είναι ο πραγματικός αρχηγός αυτής της υπόθεσης και το γνωρίζεται όλοι».

«Όλοι;» πρόσθεσε απορημένη η Έρρικα.

«Ναι! Δεν ήμουν σίγουρος όταν μου το αποκάλυψε ο Τζόναθαν, όμως κάποια στοιχεία στη συνέχεια μου το επιβεβαίωσαν...»

«Ε, πες μας επιτέλους αυτό το όνομα!» φώναξε ο Τόμας  και με αιφνιδίασε.

«Ποιος είναι, Ντέρεκ;» αναρωτήθηκε η Έρρικα.

Μα εγώ δυσκολευόμουν να ξεστομίσω το όνομα του. Το θάρρος μου πνίγηκε αμέσως. «Είναι ο...» Δεν τα κατάφερα... Δεν μπορούσα!

«Ο Μάρκος Έντισον… Ο πατέρας μου!» ξεστόμισε με κατεβασμένο το βλέμμα ο Τζάκσον και τους άφησε όλους άναυδους.


CHARA CHRIST

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου